İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

O eski şarkıları
Söylemelisin sende
Utanmadan ve sıkılmadan
Bir küf kokusu duyabilirsin
Bir çizgi girer araya belki
Ama sonra imrenirsin

Evet ağlamıştım
Senden ayrılırken
Yaz yağmurları kadar kısa
Çocuklar kadar masum

Ve binlerce taş fırlatmıştım

Gözlerinizde kendimi görürüm
Geçmişim ve geleceğim
Her uzun yolun sonunda yorgunluğum
İklimler boyu yanlızlığım
Tükeniverdi sizinle
Masum bakışlarınızda sevdam saklı

dertlerime soracağım
şarkılarıma
imkansız nedır diye
yalvaracağım

martı olup uçacağım

Gülmekle ağlamakla şu ömür tükenecek
Bu akşam güneşinde son perdeler inecek
Bir elveda demeden ayrılan sevgililer
Yüzleri kızararak bu şehire dönecek

Bir senin aşığınım bir bu şehrin aşığı
Masallardaki aşkın bu şehirdir beşiği
Şimdi ben doyasıya bu aşkı yaşıyorum
Çünkü bu şehirde gördüm kalbindeki ışığı

Uzakları bırakıp uğraşsan yakınlarla
Karanlık İstanbul'u sevgiyle ağartmak için
Artık ısınamam sana gelsende yangınlarla
Kendi küllerinden bir aşkı yaratmak için

Ellerini ver bana fallarına bakayım
Saçlarını uzat bana al çiçekler takayım
Kısacası benim ol her an benimle yaşa
Ondan sonra istersen İstanbul'u yakayım

Martılar gelip geçer şen şakrak üzerinden
Biri birine sıkı sıkıya sarılmış evlerin
Kadın sesleri duyulur pencerelerinden
Yangını cilvelerinde saklanmış alevlerin

Sevdim sevildim öylece sana geldim
Açarmısın kalbini senelerdir bekledim
Çocuklukta başlayan sevdamızın uğruna
Şu şeh-ri İstanbul'u seve seve terk ettim