İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Mahzun mahzun yürüyorduk zamanda
Kanmıştık ve inanmıştık
Ne gereği vardı sevdanın ateşine
İçimiz ısınmıştı bir kere
Soğuk gecelerin iklimine
Zurna sesleri ve ney nefesleri

Ne dertleri satabildim
Ne mutlulukları alabildim
Piyasası ucuzdu çelişkilerin
İçimde...
Sen gittikten sonra
Komplo şifrelerini

Şavkı vurmuş yüzüne
Kızgınlığın
Yalalısın
Yaranı
Yaram bilip
Kanayan gözlerinde

Susuz kalmaz kuyular
Kuyu başı gözlerimde durursa
Ey kuyu başı çıkrığın nerde
Nerde
Dolanan hıçkırıkların kaderime
Kementlerine dolanan umutlarım nerde

Balıklar
Üşümüştü
Bir kez

Beni
Salladığın

Zaman geçiyor
Ama ihanet geçmiyor
Hala namluların ucunda özgürlük
Ve güvercinlerin kanadında barut kokuları
Postalların izleri altında kardelen çiçekleri
Ve seni dinliyorlar hala

Yaramaz bir çocuk
Ve topaç çeviren güçtür
Yaşamın kendisi
Tekrarlanan yanılgının
Çocukluk halidir
Büyük hesaplarla uğraşan

Bozuştuk
Bozuntuya vermeden
Kapıyı çarptın gittin
Her zaman yaptığın gibi
Tek söz etmedin
Hissettim

Ne istedin
Ne buldun
Bir nöbete tutuldu
Bedenin
Ve hiç yüksünmedin
Bir öksürük tutsun bazan

Kırmızıydı çakıl taşları
Sabahların sahilinde
Güneş donuk bakıyordu İstanbul'a
İstanbul....
Yorgun bakıyordu insanlara
İstanbul...