İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Ağladım ama gözyaşlarım akmadı. Yüreğimle ağladım. Yürek ağıtımın çığlıkları dudaklarımdan dökülmedi ama gözlerim bir viran bahçesinin figanını yaşadı. Sonsuza giderken ve sensizliğe mahkum olurken sadece ağladım.

Ağladım ama ağladığımı tüm insanlardan ve tüm canlılardan sakladım. Emnim ve çok iyi biliyorum ki şu anda ve şu dakikada benim gibi bir çok insan ayrılığın gözyaşlarını yüreğine akıtıyor. Zira yaşam acımasız. Zira melek yüzlü şeytanlar çevremde kol geziyor.

Ağladım ama şiirlerimle, düşlerimle, korkularımla ve sessizliğe mahkum çığlıklarımla ağladım. Ağladıkça anladım ki yaşamın her safhasında yalan söyleyenler sevdanın en mahrem duygularına hükmediyor.

Güneşi özleyen dünyalar gibi
Severken yaşanan rüyalar gibi
Gerçeği arayan hülyalar gibi
Beklemek çok zor geliyor bana

Kanıyor içimde bir mavi sızı

Erguvanlar uçuşuyordu
Mavi al yeşil
Kanatsız
Sonbahar rüzgarlarının önünde
Bir kadın ağlıyordu
Bülbüller gibi

insan sevdikleri kadar insandır
erkek hataları kadar erkektir
kadın duyguları kadar kadın
eğer hatalarıyla seviyorsa kadın erkeği
o benim kadınımdır
o benim

Gün solacak
Ben öleceğim
Belki birkaç damla gözyaşın
Islatacak mezar taşımı

Gün solacak

İnecektir dağlardan
Sevdamızı söyleyen hıçkırık yağmurları
Korkuların ve kem gözlerin vadisine
Kem gözler kıskanır belki
Sevdamızın ıtır kokusunu

Sarı bir gül gibi solabilirim
Kuru bir dal gibi kalabilirim
Seni beklemekten ölebilirim
Geleceksen gülüm geç olmadan gel

Yoruldu yüreğim durdu duracak

Sarıydı rengi suların
Dağlara akıyordu
Yukarı
Denizler ağlıyordu
Balıkların sesinden
Kirletilen

Mazide kalsada İstiklal Harbi
Kaybolsa toprakda Şehidin kabri
İçimde kaledir Eyyüb'ün sabrı
Sancaklar burçları delecek birgün

Şimdi boynu bükük canım Sakarya

Söyle baba güneş hangi candadır
Söyle baba ateş hangi kandadır
Gurbet ellerinde sararıp soldum
Söyle baba sıla hangi yandadır

Söyle ana bahar hangi dağdadır