İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Boşuna mı gidiyor acaba emeklerim
Adam olur mu Tanrım afacan bebeklerim
Böyle düşünme sakın mahcup etmeyeceğim
Yemin ediyorum ağlama öğretmenim

Sanma ki buza yazılar yazıyorsun

Eğer varsam
Ve yaşıyorsam bugün
Bir nihavent faslı geçecektir
Eminim
İstanbul gecelerinde
Şehir Hatları Vapuru

sonum
senin uğruna
ölümüm olacaktır

herkes gördü beni
tanrı gördü beni

Merhaba yiğidim gel yanımıza
Senide saralım gel bağrımıza
Şehitlik şahadetin mübarek olsun
Tanrı nasip etti gel çağrımıza

Ağlayan eşine sakın üzülme

Değil artık bu yer o eski diyar
Sesimi ne bir komşu ne kuşlar duyar

Gönlüm hep mekansızdır hep böyle seyyar
Bak işte senden de geçti mazlumum ey yar

Sarıl korkma
Ben oyum işte
Ayrılığına dantel dantel
Gözyaşı ördüğün
Ben oyum işte
Sarıl korkma

Benim için en kutsal oyundur bilirmisin
Naz desenleri çizmek yüreğime
Gül gölgesinde saklamak kokunu
Çırpınmak gönül koyduğun gam girdaplarında
Hasret ağusunun kırmızısında yanmak
Uzanmak seninle yan yana bir musalla taşına

Anlamsızdı direnmek seslenişine ey gül
Mağrur zaman bahçelerinde
Kaybolan sesimizdir bizim

Ensari soyundan gelmesede hıçkırığımız
Göz yaşlarımızdır akan

Meryem'in oğlu İsa
Ve Amine'nin oğlu Mustafa
Şahidim olsun ki
Ben seni sevdim
Ve Tanrı'nın huzurunda
And içip evlendim

Şiir şehrinde yaşıyorum bem
Mevsimler kalem kalem
Tükeniyor şiirlerimde
Kelimelerimde oynuyor
Yedi denizin mürekkep balıkları
Cümleler sandalına binip