İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Sen kendine sordun mu hiç genç adamım
Ne yaptın,neler yaptın doğoduğundan bu yana
Hep yarını düşünmekten
Hep hayal kurmaktan başka
Sen genç adamım
Acıyı çektin mi derin derin

Şafak vaktidir ihanet
Geceyi aşırdıkça
Su vadilerde yanlızdır
Yağmur...gözlerimde
Şaşırdıkça
Tan ağarırken gelir ölüm kurşunla tanıştıkça

Ya alev alev yanan
Gözlerime
Ne diyeceksin
Öyle büyüksün ki
İçimde
Girmeden

Sigaraların dumanına sor
Hiç düşünmeden
Zamanın bonkörlüğünü
Ve sonra yürü
Bir içeri
Bir dışarı

bebeğimdi
yağmurdaki adam
ve sızlıyordu
ayaklarından
gözlerine yanlızlık
içimdeki

Parlıyor başımın üstünde bir ışık halesi
Patlıyor uzaklarda bir topun yedi paresi
İniyor gözlerimden usulca bir gönül yaresi
Anladım ki şehitlikmiş ayrılığın çaresi

Her gece kabrimin üstünde bir mum yanacak

Koşacağız çocuğum
Koşacağız yine biz
Kıracak zincirleri
Nasırlı ellerimiz
Ekmek gibi su gibi
Vatan gibi sevgimiz

Şükür edip durduk her gün az ile
Bir lokmayı verdiler bin bir naz ile
Bir başkası basmadan bir başka zile
Gelin dostlar gidelim artık menzile

Buram buram
Hasret kokan
Sevgiyle küncülenmiş
Buı sevda şiirlerini
Sana yazıyorum
Okuyormusun

Susmak istiyorum artık
Ve yanlız düşünerek konuşmak
Ama ısırgan otları karıcalandırıyor beynimi
Gel-gitler basıyor yüreğimi
Bir ay gibi gözlerin yaklaştıkça bedenime
Ayrılığın sonsuz devinimlerinde