İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

mavi ve siyah
gece
her ikisi birlikte
bazan siyah
bazan mavi gökyüz
tanrım

Sen kendine sordun mu hiç genç adamım
Ne yaptın,neler yaptın doğoduğundan bu yana
Hep yarını düşünmekten
Hep hayal kurmaktan başka
Sen genç adamım
Acıyı çektin mi derin derin

Şafak vaktidir ihanet
Geceyi aşırdıkça
Su vadilerde yanlızdır
Yağmur...gözlerimde
Şaşırdıkça
Tan ağarırken gelir ölüm kurşunla tanıştıkça

Ya alev alev yanan
Gözlerime
Ne diyeceksin
Öyle büyüksün ki
İçimde
Girmeden

Sigaraların dumanına sor
Hiç düşünmeden
Zamanın bonkörlüğünü
Ve sonra yürü
Bir içeri
Bir dışarı

bebeğimdi
yağmurdaki adam
ve sızlıyordu
ayaklarından
gözlerine yanlızlık
içimdeki

Parlıyor başımın üstünde bir ışık halesi
Patlıyor uzaklarda bir topun yedi paresi
İniyor gözlerimden usulca bir gönül yaresi
Anladım ki şehitlikmiş ayrılığın çaresi

Her gece kabrimin üstünde bir mum yanacak

Kahramanlık odur ki
Dağlar çıksa önüne
Ulaşır sevdiğine yediveren gülüyle
Kahraman odur ki
Cepheden bile
Umut sağar tanrıdan sevdiğine

Varsın ufku kaplasın taassubun gölgesi
Varsın arşa yükselsin kara ellerin sesi
Yetmez bizi bölmeye hainlerin nefesi
Bu toprağa kök salan Kemal'lerim var..

Dayanamam hüznüne dalgalan al bayrağım

Hücum etmek için kalktı ayağa
Bir manga askerle bir koca dağa
Allah Allah deyip düştü toprağa
Onu volkandaki küle sormalı

Sıkı sıkı tuttu şanlı sancağı