İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Bugün/belkide dün
Yaşam gibi ölümde
Vermedi hiç ödün
Hep aynı gemide
Hep aynı mevzide
Ama hala yanlız

Memleketim çıkmışsa musalla taşına
Suçlumu göz yaşlarım
Ağlıyorsam yarınlarına çocuklarımın
Suçlumu yumruklarım
Katil dün mü yoksa biz mi
Yoksa bizmiyiz zamanların

Düşündüğün kadar yaşarsın demiştim
Hayaller dünyasında
Sarı bir yelkene kaptırırsın
Özgür kızını
Sonra Zübeyde hanıma
Dönüşür rüyalar

yüreğin yanlız şimdi
yüreğim ıssız
gözyaşlarımı
konuk eder her gece
bu şehir
dar gelir artık

Bir ıssız vadinin ortasında
Takvim yaprakları düşerken ömrümden
Birer birer hiç acımadan
Sende acıma
Sende ağlama sakın
Umutlar bitsede yşanacak bu ömür

Dudağında tebessüm,gözlerinde iftihar
Teni hala sımsıcak taze gül gibi kokar
Yaşadığın son değil bil ki cennetten bahar
Toprak ne kadar mutlu üstünde bir şehit var

Sanki ölümü değil yaşıyor bir rüyayı

Bir komitacı gibi dağ bayır
Seni arıyorum
Savaşlarda özgürlük
Bir yaban gülünde
Bir çoban dilinde
Seni duyuyorum özgürlük

Kahramanlık odur ki
Dağlar çıksa önüne
Ulaşır sevdiğine yediveren gülüyle
Kahraman odur ki
Cepheden bile
Umut sağar tanrıdan sevdiğine

İşte bütün hikaye...
Bir tadımlık yaşam ve bir avuç hüzün sadece..
Kitabemde yazan...
Yüzümdeki çizgilerin öpülesi olduğu
Bir musalla taşında...
Ben gelemem belki...

Varsın ufku kaplasın taassubun gölgesi
Varsın arşa yükselsin kara ellerin sesi
Yetmez bizi bölmeye hainlerin nefesi
Bu toprağa kök salan Kemal'lerim var..

Dayanamam hüznüne dalgalan al bayrağım