İsyan etsem kadere; ne olur ki değişen?
Kadere boyun eğmek zaten olmuş kaderim.
Aşık olup menzile var mıdır ki erişen?
Kadere boyun eğmek zaten olmuş kaderim.
Bir yar sevdim, suçum bu, çile çektim ömrümce,
Biryerlerde hakkını yermiş gibiyim
Bu gurubu böyle sensiz seyrederken,
Kızarmış bir güneşin denize gömülüşünü,
Denizlerin iliklerine kadar üroerişini,
Bembeyaz gemilerin serin sularda süzülüşünü
Sensiz izlerken
Kirpiği yaşsız olan
Hak yolunu ne bilir?
Ruhu telaşsız olan
Hak yolunu ne bilir?
Aç önünde aş yiyen,
Olmaz her zaman rengi bu alemin pespembe,
Bazan gün ortasında kapkara zindan olur,
Sen salıyı beklerken vurup geçer perşembe,
Varlıklı sandıkların anadan üryan olur.
Yanarsın, üzülürsün geçip giden günlere,
Boyanmamalı kızıla bu gurub, seni anınca,
Yıkanmamalı güneş bu kızıl sularda,
Akşam inmemeli bir tül gibi denize göklerden,
Kanamamalı yüreğimdeki yara, atan nabızlarca,
Yorgun beden nasıl dayansın böylesi hüzünlere
Yıllarca?
Güvercinler gönderdim
Burdan sana günlerdir.
Tek güvercin görürsen
Bil ki; benden haberdir.
Aşka ilaç karetmez,
Yine gözümde güvercinleştin,
Yine akarsulaştın,
Yine bahçeleştin, çiçekleştin,
Güneş olup vurdun yapraklarım arasından çimenlere,
Yine yağmurlaştın pırıl pırıl güneş altında.
Sen benim dünya-ahret sevgilimsin
Pembe yanakların ıslandı yine,
Güzel gözlerdeki yaşlara yazık.
Ne ağla, kederlen, ne üzül, inle,
Boş yere çatılan kaşlara yazık.
Geçen tek günüm yok seni anmadan,
Kırpma gözlerini üstüste yine,
Güzel gözlerinde utanmalar var.
İmrenir ağzının güller rengine,
Körpe dudağında ne yanmalar var.
Saçların güneştir karageceye,
Günaydın yakınlarım; günaydın günümü paylaşanlar;
Günaydın acılarım; karamsarlıklarım,
Elemlerim, sorunlarım, gönül yaralarım günaydın,
Varolun, sağolun, beni ben yapanlar,
Benimle yatıp benimle kalkanlar
Dostlarım, gözümün yaşları, sızılarım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!