İsmet Anik Şiirleri - Şair İsmet Anik

Benim tahtım tahtadandır
Her gönülde tahtım olmaz
Ya kırarlar ya yakarlar
Zalimlerle ahtim olmaz

Musibetler üst üste nasihat kâr eylemez
Tefekküre tenhaya çökmek gerekir bence
Önce "Lâ Havle" çekip "Tövbe İstiğfar" ile
Hayatın girdabından çıkmak gerekir bence

★
Bir mikrofonum olsa ben de şair olurdum
İçli bir melodiyle güzel şiir okurdum

Hafif öne eğilip önce selam verirdim

BEN EYLÜL

Her ayrılığı benden bildiniz (!)

Eylül kadar hüzün çöksün
Dallarınıza

Siyahım dedi ağaç çiçek beyazım dedi
Sonra toprak konuştu yeşil niyazım dedi
Karahindiba sustu börtü böcek konuştu
Bülbül çektiğim çile güle avazım dedi

İmanım Bayrağım Vatanım varsa
Kıbleyi kaybetmiş kuldan bana ne
Fetvasız feveran fırtına yoksa
Çimenli çiçekli çölden bana ne

Bağrında çürümek için
Dalında yeşerdiği çınarı terkedip
Toprağa düşen
Yaprağa sor

Gözlerim açık
Sevdiğim sevmediğim
Özlediğim özlemediğim
Herkesi görüyorum.
Kapatıyırum gözlerimi,
Herkes gidiyor sen kalıyorsun

Ceketinin cebinde dörde katlanmış kağıt
Yanında sekiz lira terekesi Babamın
Dört kardeşin adına öpüp koklanmış kağıt
Üç elmadan ibaret hikayesi Babamın

Aklımdan küsmek geçiyor gönlüm razı olmuyor
Yutkunup susmak geçiyor dilim razı olmuyor

Azalar kalkar isyana söz bırakmaz insana
Uzletimde nisyana halim razı olmuyor