İsmet Anik Şiirleri - Şair İsmet Anik

Vakit akşam, yol uzak geç kalmışım.
Belki son gecedir diye telaşım
Aklıma geldikçe zonkluyor başım
Gecelerim sensiz geçtiği zaman.

Çıldırmış kalbim yine kuduruyor

Ekmek kuru
Çorba duru
Ye aç kalma
Gözüm nuru

Sol göğsümdeki cebimden
Akşam olunca çıkarsın
Gece boyu konuşuruz
Konuşuruz dertleşiriz
Yıldızın doğana kadar.

Çiçeklerden onu sevdim
Kokulardan onu sevdim
Güzellerden onu sevdim
Ondan başka sevemedim

İlkbahara gülce güleriz
Yaz mevsimine gülce geliriz
Sonbaharda gülce solarız
Kış gelende gülce ölürüz

Bazen konuşurduk
Susardık bazen
Uzun olurdu o suskunluk
Kanayan yarayı bastırırcasına susardık

Kapılar kapalı bayram olur mu
Çocuklar gellydi bayram olaydı
Yönleri döneydi sılaya doğru
Sabah zil çalaydı bayram olaydı

Benden başka kim vurulurki sana
Kaşın gözün belli değil yüzünde
Ağlıyonmu gülüyonmu baksana
İşven nazın belli değil gözünde.

Oğuzlardan hatıramda öyküsü
Gece gündüz dilimdedir türküsü
Hedefimiz kızılelma ülküsü

Bölük lokmayı aldı son suyu yudumladı
Derin uykuya daldı sündüs'e yattı bugün
Abdestlendi paklandı setre'sine saklandı
Topraktan geldi yine toprağa gitti bugün