İsmet Anik Şiirleri - Şair İsmet Anik

"At Atın yanında dura dura
Ya huyundan ya soyundan"
Derler ya !!!

Yetmiş yıldır aynı şehirdeyim

Aklımdan küsmek geçiyor gönlüm razı olmuyor
Yutkunup susmak geçiyor dilim razı olmuyor

Azalar kalkar isyana söz bırakmaz insana
Uzletimde nisyana halim razı olmuyor

Babalar babası Adem'den beri
Adam olmayı ben senden öğrendim
İçerim göçse de dışımdan diri
Dimdik kalmayı ben senden öğrendim

Ceketinin cebinde dörde katlanmış kağıt
Yanında sekiz lira terekesi Babamın
Dört kardeşin adına öpüp koklanmış kağıt
Üç elmadan ibaret hikayesi Babamın

Siyahım dedi ağaç çiçek beyazım dedi
Sonra toprak konuştu yeşil niyazım dedi
Karahindiba sustu börtü böcek konuştu
Bülbül çektiğim çile güle avazım dedi

İmanım Bayrağım Vatanım varsa
Kıbleyi kaybetmiş kuldan bana ne
Fetvasız feveran fırtına yoksa
Çimenli çiçekli çölden bana ne

Bağrında çürümek için
Dalında yeşerdiği çınarı terkedip
Toprağa düşen
Yaprağa sor

Gözlerim açık
Sevdiğim sevmediğim
Özlediğim özlemediğim
Herkesi görüyorum.
Kapatıyırum gözlerimi,
Herkes gidiyor sen kalıyorsun

Kapılar kapalı bayram olur mu
Çocuklar gellydi bayram olaydı
Yönleri döneydi sılaya doğru
Sabah zil çalaydı bayram olaydı

Bazen konuşurduk
Susardık bazen
Uzun olurdu o suskunluk
Kanayan yarayı bastırırcasına susardık