İsmet Anik Şiirleri - Şair İsmet Anik

Sonbaharda buz gibi yağmur düştü,
Kış gelende lapa lapa kar düştü,
Karakış'ta Zemheri'de çığ düştü.
Ve gönlüme üç tane cemre düştü,
Hala seni bekliyorum; Gelmedin.

Karametli dağları aynı bizim mor dağlar,
Bilenler bilir kardeş oldumuzu bizim.
Sevincmdir sevincin, ateşin yürek dağlar.
Bilirler cengimizi toyluğumuzu bizim.

Senin yad ellerinde ağlayan Karabağlar

Dalında gül açarsa
Dikenleri görürsün
Diken çuvaldız olsa
Gül yokmuş der yürüsün

Tek başına gelinmez

Ödevimi unutmuşum
Affet beni öğretmenim
Dün akşam çok er yatmışım
Affet beni öğretmenim

ULUDAĞ

Aldağlar Yeşildağlar
Neden kara bağladın
Derelerin kurumuş
Ağladın mı Uludağ

Tam alıştım nerden çıktı bu gurbet
Tiryakisi etti masum garabet
Aklımdan çıkmıyor canım memleket
Yağınca sılaya döner ağlarım.

Bir garip gurbetin yeli rüzgarı

Gece daha imsakta Horoz başlar naraya
Önce Danası emer sonra İnek sağılır
Sabah olur hepisi bir yerlere dağılır
Aygır Kısrak sürüme Öküz Merkep meraya

Bundan yıllar yıllar önce dilsiz kör sevdalar vardı
Seven bir görüşte sever sevilen de haberdardı
Şimşek gökten yere değil gözlerden kalbe çakardı
Biz o zamanları görmedik doğmadık dünya da yoktuk

Sevilen yüz adım önde seven sanki gölgesidir

Zamanı kelep kelep örmeseydim ah keşke
Çözüp çözüp ateşe sürmeseydim ah keşke

Büyüttüğüm umutlar parça parça kırıldı

Düstürudur gönlümün sevdaların ekmeli
Fürüat neme gerek dar'ı dünya har almış
Har'da yanmalı gönül elem ecir çekmeli
Elem ecir çeksem ne her dem aklım yar almış...