İsmet Anik Şiirleri - Şair İsmet Anik

Yetmiş hazan geçti, yetmiş zemheri
Yetmiş yağmursuz yaz, Sönmedi feri

Belki bugün dedi, belki de yarin
Yetmiştir ufuktan dönmedi geri

Otuz dokuz yiğit bir de sen kürşat
Hele bir nefes al durda yiğidim
Ölmeden kınına girmesin pusat
Şimşekle haber sal kurda yiğidim.

Ah bu yürek yangını yokmu?
Dumana boğup bizi kaynaştıran.
Bal tadı var baldıranda
Ondandır ben yangınımı seviyorum.

Ufuklar kararıp ay sararınca,
Minarelerden ezan başlayınca,
Kuşlar yuvasına kanat açınca
Yuvaya döndürür çoban türküsü.

Günün hasreti var inceden ince

Bir ceylan yavrusu yayla yolunda
Söylesene adın ney yörük kızı
Sağıma gidiyor helke kolunda
Beni garip yolcu say yörük kızı

Uzaklarında biri varsa eğer,
gurbet özlenir
Hiç görmediğin o şehre gidesin gelir
Gidemezsin

Okul çağlarına arka sıraya
Gençliğimi başa sarmak isterdim
Sırama dökülen uzun saçını
okşaya okşaya örmek isterdim

Atışma tekniği mısra zincir bent
Zincir bent tutmazsa sar beni beni
Sar sarmala birde boynuma kement
Kementte tutmazsa vur beni beni

Koçum


Bir selam vererek başlarım söze
Besmelesiz dil söz dizemez koçum

Tefekkür vakti

Günler erken biter akşamı bulmaz
Tefekkür vaktidir gün batar batmaz
Dersini alırsın çiğliğin kalmaz