İsmet Anik Şiirleri - Şair İsmet Anik

Son baharı kim fısıldar ağaca
Yel aldıkça yaprakları dal ağlar
Yar elinden hazan gelse boğaca
Toprak ağlar kefen ağlar sal ağlar.

Çatal kiraz leblerin fernan buyurmuş derim
Kalem kıran ellerin bizi ayırmış derim

Senden gelen devayı öper başıma korum

Bir lokma ekmek yersem
Sen gelirsin aklıma
Bir bardak su içersem
Sen gelirsin aklıma.

Ayak yalın başın açık

Ve birgün
Öyle bir şiir yazarsın ki;
Okudukça okudukça,
Öncekileri beğenmez yırtar atarsın
Bir daha da

Eyvah hemde ne eyvah Abdulhak Hamit Tarhan
Bir Fatma için miydi bunca feryad-ı figan

Arş'ını alev aldı ferş'in pür-nuru söndü

( Musammat/Gazel)

Yaşım haddini aştı yirmili yaş kalmadı
Birer birer söküldü ağzımda dış kalmadı

Eskiden gökyüzüne bakardı pencereler
Gündüz kuşlar gelirdi geceleri yıldızlar
Eskiden kırk kaşığa kaynardı tencereler
Şimdi bir çatal kaşık kapağında yalnızlar

Koşabilsek kırlarda baharın coşkusuyla
kelebeğin ardından kanat çırparcasına
Görebilsek renklerini Çiğdemin Gelinciğin
Duyabilsek kuşların söylediği şarkıyı

Ey kalbim söyle bana
Kim için çırpınırsın.
Dur derse sahip sana,
Kim için hıçkırırsın.

Elest'te söz verince,

Bu kadar gürültüye
Bu kadar patrambaya ne gerek vardı şimdi
Bilmiyormuyuz
senin boş bulutlarla geldiğini,
Göstermelik birkaç şimşek