İsmet Anik Şiirleri - Şair İsmet Anik

Ödevimi unutmuşum
Affet beni öğretmenim
Dün akşam çok er yatmışım
Affet beni öğretmenim

Gelişli-gidişli olalı bu yollar
Koşarak gelmenin anlamı kalmadı
•
Takvimden son yaprak koptuğu zaman

Bir zemheri sabahı yetim kaldım Kız ANA
Kırk yıl sonra aynı gün öksüz oldum kız ANA

Umutsuzca bekledim uzun ince yolları

Bekar olan oğlana
Sabah sofra kurulur
Öğlen aç kalma diye
Yağ ile bal dürülür

Tam alıştım nerden çıktı bu gurbet
Tiryakisi etti masum garabet
Aklımdan çıkmıyor canım memleket
Yağınca sılaya döner ağlarım.

Bir garip gurbetin yeli rüzgarı

Gece daha imsakta Horoz başlar naraya
Önce Danası emer sonra İnek sağılır
Sabah olur hepisi bir yerlere dağılır
Aygır Kısrak sürüme Öküz Merkep meraya

Bundan yıllar yıllar önce dilsiz kör sevdalar vardı
Seven bir görüşte sever sevilen de haberdardı
Şimşek gökten yere değil gözlerden kalbe çakardı
Biz o zamanları görmedik doğmadık dünya da yoktuk

Sevilen yüz adım önde seven sanki gölgesidir

Zamanı kelep kelep örmeseydim ah keşke
Çözüp çözüp ateşe sürmeseydim ah keşke

Büyüttüğüm umutlar parça parça kırıldı

Eylül bana yaptı yapacağını
Rahat bırak üzme beni ne olur
Söylemedi birgün kopacağını
Düşen yaprağımı ezme ne olur

Düstürudur gönlümün sevdaların ekmeli
Fürüat neme gerek dar'ı dünya har almış
Har'da yanmalı gönül elem ecir çekmeli
Elem ecir çeksem ne her dem aklım yar almış...