İsmet Anik Şiirleri - Şair İsmet Anik

Bir varmış bir yokmuş çok çok önceden
Tek öküzüne eş olanlar vardı
Eskiyi yad etsek şöyle inceden
Ekmeğini taştan bulanlar vardı..

Karanlık kasvetli rüzgârlı gece
Yağmur pencereme vurdu bir zaman
Seküde oturup kaldım öylece
Başımı dumanlar sardı bir zaman

Güze dönmüş mevsimler bir zamanlar kim varmış
Turab olmuş cismler bir zamanlar kim varmış

Hayal kurdum öylece filim seyreder gibi

Atımız eyerli çaprazda çıkın
Gel dendiği zaman bizde gideriz
Kimi olgun başak kimi göğ ekin
Yirmide Ellide Yüzde gideriz

Boyum zili çalmaya yetişmezken
Tekmelerdim,
Ne bu üstünün başının hali
Diyerek açılırdı kapı
Aynı ses bir müddet sonra

Uyanda bak Namık Kemal
Biz şiirde ne fark ettik
Sen virgüle oldun hamal
Biz noktayı da terk ettik

*
Döğdükmü biz enişdeyi
Gızımızdan coh döğerük
Emme biyol da sedükmü

Dedim: güzel bülbül seni gül sandı
Dedi: bülbül gelse kışım yaz olur
Dedim:dağlar taşlar yeşile kandı
Dedi: açmam yaprakların buz olur...

Ekmeğimi bölün çoğu sizin olsun
Cırılana kadar tıkının
Yeter ki çalmayın

Başını kaldır da bak garbın ahmakı
Merminin mermiyi vurduğu yere
Çanakkale denir...Sen geçemezsin
Şehidin ölümü yorduğu yere