İsmet Anik Şiirleri - Şair İsmet Anik

Bebek gibiydim önce yumuşacık toprakta
Yavaşça tutup beni kundağımdan söktüler
Dağların yamacına gün doğmadan şafakta
Bir avuç su vererek oracığa diktiler

Önce hayalime sonra rüyama
Sonra da gönlüme girdin sevgili
Belki sen farkında değildin amma
Bir ömür orada durdun sevgili

Gam yüküdür göçüm gurbete yönüm
Beyhude beklerken taşa dönmüşüm
Bilmem nedir suçum karardı günüm
Beyhude yanarken boşa sönmüşüm...

Dün rüyamda seni gördüm Bilalim
Perçeminden yıldız derdim Bilalim
Kollarımla seni sardım Bilalim

Ahvali anlatsa da göz
Dilin yeri daha başka
Her derdi anlatamaz göz
Halin yeri daha başka.

Ayak şiire dar geldi

Yağmur sonrası biriken sularla oynamak istiyorum,
Eve gidince annemden bir güzel azar işitmek için
Ve birkaç terlik darbesi,
Sokak köpekleriyle paylaşarak simit yemeyi

ÇOCUKLAR

İşlenmeye hazır sapsarı külçe
Telkâri elinde teldir çocuklar
Ögretmen bahçivan okul da bahçe
Bahçede yetişen güldür çocuklar

Sahipsiz sanma mülkü sahibi vardır elbet
Dost bağına destursuz girenden davacıyım
Fani dünyada mülkün temeliyse adalet
Hakkı alıp haksıza verenden davacıyım...

Sabah olmuş geç kalmışız gün doğmuş
-Kız avrat kalk sığır getmiş diyorlar
--Ne sığırı daha inek dün doğmuş
--Lohusayı katmak bed'miş diyorlar

Delinin olmadığı yerde veli arama
Deli diye bilinen nice veliler vardır
Elifi göremeden nur görenler var ama
Kütüphane hıfzeden nice aliler vardır.