İsmet Anik Şiirleri - Şair İsmet Anik

Ekmek kuru
Çorba duru
Ye aç kalma
Gözüm nuru

İlkbahara gülce güleriz
Yaz mevsimine gülce geliriz
Sonbaharda gülce solarız
Kış gelende gülce ölürüz

Söyleyin o güle artık açmasın
Açıpta etrafa koku saçmasın
Saçtığı kokular yare uçmasın
Gül zamanı beni bekle demiştim

Kumlar dolu bak öksüzün saçında
Pembe hayal nasıl kursun Güvercin
Biraz nemli gökyüzü var içinde
Mavi balon senin olsun Güvercin

Başıma kar yağdığında
Baharı arıyordum
Sarı sarı yapraklar arasında...
Çook geç kaldığımı

Hekimler el atamaz yar yaresi narinmiş
Dermanı hançer ola hikayesi derinmiş

Hançer denmiştir ona ne çeliktir ne şimşir

Gönlüm alçak ise başım yücedir
Varsın hasis insan beni sevmesin
Dışı gündüz olsa içi gecedir,

Alıyla moruyla temmuza inat
Hatmi çiçek açmış haberin varmı
Fırtınalar dinmiş susmuş serenat
Bahar gelmiş geçmiş haberin varmı

Ben çocuk olduğum zaman
Gökyüzü ile gülüşmeyi severdim
Rüzgarlı havalarda
Hiç uçurtmam olmadı ki

Başımı kaldırıp baktım semaya
Hava onun bulut onun kuş onun
Göz gezdirdim yer yüzünde şemaya
Yol onun düzlük onun yokuş onun.