İsmet Anik Şiirleri - Şair İsmet Anik

Evvel bahar olanda gül açardı sılada
Maviliydi gökyüzü kuş uçardı sılada

Diller gönül dağlamaz gözler yaşın ağlamaz

Kırk tavuk kırk horoz her gün çapraz kur
"Ar namus tertemiz" tepin tepin dur

Niyet malûm maksat yeşillik olsun

Ah bu yürek yangını yokmu?
Dumana boğup bizi kaynaştıran.
Bal tadı var baldıranda
Ondandır ben yangınımı seviyorum.

Ufuklar kararıp ay sararınca,
Minarelerden ezan başlayınca,
Kuşlar yuvasına kanat açınca
Yuvaya döndürür çoban türküsü.

Günün hasreti var inceden ince

Uzaklarında biri varsa eğer,
gurbet özlenir
Hiç görmediğin o şehre gidesin gelir
Gidemezsin

Okul çağlarına arka sıraya
Gençliğimi başa sarmak isterdim
Sırama dökülen uzun saçını
okşaya okşaya örmek isterdim

Atışma tekniği mısra zincir bent
Zincir bent tutmazsa sar beni beni
Sar sarmala birde boynuma kement
Kementte tutmazsa vur beni beni

Koçum


Bir selam vererek başlarım söze
Besmelesiz dil söz dizemez koçum

Tefekkür vakti

Günler erken biter akşamı bulmaz
Tefekkür vaktidir gün batar batmaz
Dersini alırsın çiğliğin kalmaz

Sende çiçeksin

Derler ki içerde çiçek yaşamaz
Desinler inanma sende çiçeksin