İsmet Anik Şiirleri - Şair İsmet Anik

Mevsim hükümsüzdür.

Turnalarla selam gönderdim sana
Mahpustan yolumuz geçmez dediler

Zirveler tek kişiliktir
İki kişiye dar gelir
Orda tutan kişiliktir
Kişiliksize zor gelir.

Bir ceylan yavrusu yayla yolunda
Söylesene adın ney yörük kızı
Sağıma gidiyor helke kolunda
Beni garip yolcu say yörük kızı

Kibrit gibi yanmak var
Önce yanarsın sonra yakarsın
Küller birbirine karışmaz
Boyun büker kalırsın.

Öff bugün hava çok sıcak.

Mintan lazım cibinlikli
Bir de şapka gölgelikli

İşte geldi bir Aralık
Sende gelsen bir aralık

Konuşurduk Danışırdık

Bizler yolcu dünya handır
Vuslat yolu uzun olur
Her safhası imtihandır
Herkes handan Mezun olur

Sığmadım bazen yola yolumdan taştım işte
Sille yedim felekten yedikçe piştim işte

Yanlış yöne gidene binen yolcu gibiyim

Uykuya dalmadan sendin aklımda,
Vuslatı düşündüm, ırak dediler.
Elini elimde gördüm rüyamda,
Hayra yorumlanmaz, firak dediler.

Siyah saçlarına takıldım kaldım,

Temel benim, duvar benim, taş benim,
Parmak benim, mermi benim, baş benim.
Ağlatan ben, ağlayan ben, yaş benim
Düğünümdür, düşmanla savaş benim
Yaz tarih; Baş kaldırdı ayak başa.