İsmet Anik Şiirleri - Şair İsmet Anik

Hayatın kuytularında
Susturulmuş çığlıklarım var
Gözyaşlarımla yoğrulu
Bilsen kaç.düğüm attım gırtlağıma

Bir ağaç büyümek istiyor
Kendi toprağında kendi güneşiyle
Ve kendi gözyaşlarıyla
Gündüz gölge

Kırk beş yıldır ilk defa kalkamadı yerinden
Gözlerime bakarak iç çekti ta derinden
Kırk beş yıldır ilk defa beni uğurlamadı
Kahvaltı sofrasında beni ağırlamadı
Hoşçakal diyemeden çaresiz boyun büktüm
Kırk beş yıldır ilk defa kapıyı kendim çektim

Sen yapmasan bir yuva direk tutmaz kız ana
Anasız ocak söner baca tütmez kız ANA

Yuva seninle yaşar sensiz virana döner

(İsmi geçen "Mahmut" hiç kimsedir)

Vermez ise yüce Mâ'bud
Aç kalırdı nice Mamut

Komşunun bağında bozulmuş çitler
Bozanı vurmadan ben olmaz derim
Bağın etrafında başıboş itler
Sürüyü kırmadan ben olmaz derim....

Haber salın dört bir yana
Duyan desin duymayana
Eğlenelim kana kana
Uzak yakın hep gelecek

Seni andım dün yine
Kulağını çınlattım
O incecik dumanı
Uzaklara anlattım

Şahit tuttum maziye

Hatır sorup selam veren
Kula kıymet biçilir mi?
Dağlar aşıp yare giden
Yola kıymet biçilir mi?

İnsan uyur insan ayar

Yirmi yıldır yatalaktı kapıda
Külüstüre himmet eyle be usta
Şöyle bir bak motor şase kaputa
Masraf neyse bana söyle be usta