İsmet Anik Şiirleri - Şair İsmet Anik

Hunharca harcandı ömür çok gibi
Bugün sona erdi yarına bakın
Dünyayı kucaklar ölüm yok gibi
Ne var heybesinde karına bakın...

Dünüm kim bugünüm kim tarihi bilmem gerek ?
Sen bana öğretmezsen ben nerden bileceğim
Hedefe ulaşarak benimde gülmem gerek
Öğretmenim ben senin sayende güleceğim

Atalarımızın sözüne göre
Öküz olmuyormuş ev danasından
Ne "oha" biliyor ne öğendere
Tosun şımarıyor öz anasından

Şifa himmet eylemedi
Her hali de öl der gibi
Hal nicedir söylemedi
İşvelerden bul der gibi

Ervah-ı alemde Bezm-i Elest'te
Akd'eyleyip HAK'ta buldum kendimi
Nefsim benliğime hakim olalı
Bir avuç balçıkta buldum kendimi

ÖMÜR MEVSİMİ

İnatlığının yüzünden önce
Kış'ı yaşadık
Ne tipide,
Boranda bıraktın sırılsıklam

Şuna bak şuna,
Bir akşam üstü
Ufukta buluşmuş Marmara ile
Bulutları nasılda pembeleşmiş
Sevincinden,

Yıllar sonra görünce gözlerinden tanıdım
Bekledim gözlerime bakıp yakarsın diye
Öykü olan umudum seyreyledim ardından
Köşeyi tam dönerken dönüp bakarsın diye

Oyun bitti dünya denen sahnede
Cariyelerini topla padişah
Bekle akıbeti metruk köhnede
Önce piyon gitti sonra fil ve şah.

Şiirlerin dilde yaşar
Türkü olur telde yaşar
Gönül denen gölde yaşar
Sağdır Vatan OZAN ARİF