İsmet Anik Şiirleri - Şair İsmet Anik

Gidince söylenme ardımdan dünya
Gelirken kapını çalmadım sanki
Her köşen ayrı bir cennetti güya
Gönül denen har'da kalmadım sanki

Saat ikibuçuk gece yarısı
Şehrin ışıkları ve ben uyanık
Uzaktan uzağa dertleşiriz biz
Köpekler uluyor yanık mı yanık

Ne kadar çok keçim varmış, bütün keçileri kaçırdım
Kaçık keçilerin seyisiyim sayende.

Bir zamanlar severdim sevilirdim,

Kaşık istemem çayda
Şekerim var şekerim
İstemesem ne fayda
Şekerim var şekerim

Mecnun gibi Ferhat gibi
Benden şair olmaz ama
Leyla gibi Şirin gibi
Senden güzel şiir olur

Benim feleğim şaştı bilmiyorum nerdeyim
İçime ateş düştü gece gündüz har'dayım

Resmin kaldı elimde ismin kaldı dilimde

Senin adın şiir olsun
Şairin de ben olayım
Ben okurum ben dinlerim
Hiçbir yere yazmam seni

Kasım'ın ayazına,
güneş tesir etmiyor
Senin kadar
Bodrum'un güzelliğinde,

Cihana vaaz gibi seni sevdim Efendim
Cehile garaz gibi seni sevdim Efendim

On beş asır öncesi insanlığın ufkunda
Bıraktığın iz gibi seni sevdim Efendim

Sen; ak başak misali düştüğün harman benim
Kutsalsın dane dane ezilen saman benim

Sen; Nemrut ateşinde İbrahimin bahçesi