İsmet Anik Şiirleri - Şair İsmet Anik

Gözünü karartıp çıkmışsın yola
Yalvarıp yakarıp dur desem olmaz
Gönül durağında verince mola
Yaşanan yıllara çur desem olmaz

Çiçekleri mor'a dönmüştür şimdi
Dikeni yeşili çayıra inat
Mor rengi çiçekten saymayan kimdi
Görmezden gelenin ayağına bat

Yürüyorum
Ayaklarımın ucuna bakarak
Seni yanımda var sayarak
Ve
Elinden tuttuğumu hayal ederek

Deli olan hesap vermez
Burada da orada da
Gayri benim aklım ermez
Burada da orada da

Aşkla bakar aşkla söyler dili aşk
Ateşi aşk dumanı aşk külü aşk
Aşkı arar aşka gider yolu aşk
Abdal olmuş değmen aşkı boylasın

Torun musun nesin bak delikanlı
Laciverti çekip hava atma ha
Belimiz büküldü kısaldık diye
Servi boyun ile caka satma ha

DEM

Koşar adım tırmanmıştım
Ağır ağır iniyorum
Bunca badal merdiveni
Nasıl çıktım bilmiyorum

Derdimi dert etmeyin onun derdi benimle
Derde düçar olmadan derdi vardı benimle

Ta ezelden beridir cana musallat oldu

Şimdi dese ki;
Oğlum karnın aç mı
Sana bir işkefe kızartayım
Yanına da bir tas ayran
Yemeden doyardım

VA(S/Z)İYETİM

Muradımı aldım ben bu dünyadan
Yedim içtim para pul bırakmadım
Sinop'tan Mersin'den Kars'tan Muğla'dan
Gezdim tozdum hiç bir il bırakmadım