İsmet Anik Şiirleri - Şair İsmet Anik

Son baharı kim fısıldar ağaca
Yel aldıkça yaprakları dal ağlar
Yar elinden hazan gelse boğaca
Toprak ağlar kefen ağlar sal ağlar.

Çatal kiraz leblerin fernan buyurmuş derim
Kalem kıran ellerin bizi ayırmış derim

Senden gelen devayı öper başıma korum

Bir lokma ekmek yersem
Sen gelirsin aklıma
Bir bardak su içersem
Sen gelirsin aklıma.

Ayak yalın başın açık

Ve birgün
Öyle bir şiir yazarsın ki;
Okudukça okudukça,
Öncekileri beğenmez yırtar atarsın
Bir daha da

Pervanedir Gaibi
Sensin onun sahibi
Gaibinin işini
Yusuf'unun işine

Berrak akan gür pınarı
Küçük kücük kum zedeler
Ufacık kurt bir çınarı
Yiğidi de GAM zedeler

Zengin yenisini alır sevinir
Fakir eskisini bulur sevinir
Çaresiz kalınca sabreder garip
Gün olur yitiği gelir sevinir

Kantarın tokmağı adalet tartar

Vatan benim Hakan benim rey benim
Gavurun dölleri size n'oluyor
Kader benim düğün benim toy benim
Gavurun dölleri size n'oluyor

Osandım sizin bu didişmenizden
Gözünüzü eyce oydunuz mu gız
Oğlanı yediniz atışmanızdan
Irahata erip doydunuz mu gız

Baki yar necat'a talip mücrim var
Keza ba'del mevt'te nar'ı cahim var.

Kari'den kulağa bir ezan bir sala