İsmet Anik Şiirleri - Şair İsmet Anik

Şimdi gülersiniz damdan düşmeme
Birgün düşerseniz anlayın beni
Ecel mani oldu herhal ölmeme
Birdaha düşmeden önleyin beni

Eğer birgün gelirsem zemheri ayazında
Aç yorganın ucunu beni öyle karşıla
Üstten iki düğme çöz mahmur olsun gözlerin
Biraz dağıt saçını beni öyle karşıla

E L İ F

Dünya denen mekânda kalmamışken hevesim
Gelişiyle geriye döndürdü beni Elif
İnce ince bir alev bu son hazan son mevsim
Yağmur oldu üstüme söndürdü beni Elif

Eskiden gökyüzüne bakardı pencereler
Gündüz kuşlar gelirdi geceleri yıldızlar
Eskiden kırk kaşığa kaynardı tencereler
Şimdi bir çatal kaşık kapağında yalnızlar

Koşabilsek kırlarda baharın coşkusuyla
kelebeğin ardından kanat çırparcasına
Görebilsek renklerini Çiğdemin Gelinciğin
Duyabilsek kuşların söylediği şarkıyı

Bu kadar gürültüye
Bu kadar patrambaya ne gerek vardı şimdi
Bilmiyormuyuz
senin boş bulutlarla geldiğini,
Göstermelik birkaç şimşek

Haydi
Serin yeşil mevsimleri
Bir bahardan bir bahara
Alın elinize ucu sivri kalemi

Bu yaz kurak geçti
Eylül
Hiç heveslenme
Sana şiir yok

Eyvah hemde ne eyvah Abdulhak Hamit Tarhan
Bir Fatma için miydi bunca feryad-ı figan

Arş'ını alev aldı ferş'in pür-nuru söndü

( Musammat/Gazel)

Yaşım haddini aştı yirmili yaş kalmadı
Birer birer söküldü ağzımda dış kalmadı