İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Abartılmış şehvetten ve kül düşlerden
taşıyorum soluk bir kuşağı, görünür bir sonucu,
yalnız yaşayan metalik bir rüzgârı,
açlıkla giyinmiş ölümlü bir hizmetkârı,
ve ağacın altındaki serinlikte, kendi yıldız gücüyle
çiçekleri aşılayan güneşin özünde,

Bugün senin için: uzunsun
Şili’nin bedeni gibi ve hassassın
anason çiçeği gibi,
ve her bir dalında taşıyorsun
silinmez ilkbaharımızın şahitliğini:
Bugün günlerden ne? Senin günün.

Gündüz Erimesi

Alazlanan pullar yapıştırarak gönderdi mektuplarını sabah havası.
Parlıyordu kar ve hafiflemişti tüm yükler - bir kilo
700 gram ağırlığındaydı, daha fazla değildi.

Güneşle portakallar arası
ne kadardır metre hesabı?

Alazlı yatağında uyurken
kim uyandırır güneşi?

Güneşler İçeren Manzara

Ev duvarının ardında kayıyor güneş
yerleştiriyor kendisini caddenin tam ortasına
ve kırmızı rüzgârıyla
üflüyor üstümüze nefesini.

Görüyorum Lota'nın kömüründeki ağlayışı
ve hor görülmüş Şili'lilerin buruşuk gölgesinin
toprağın derinindeki acı damarı delişini,
ölüşünü görüyorum, yaşayışını, katı külde gelişini dünyaya,
eğri büğrü, yayılmış toprağa güya dünya
gelmiş sadece ve gitmiş öylece

O yalnız denizdeki güller
ince tuzdan ve tehlikedeki bir boğazdan,
gene de dalgalı sudan
ve korkunç kuşlardan,
ve günden sonra gelen
gece var yalnızca, ve bir barınaktan sonra

Mango, şeftali, limon rengi,
Bu öykü kitabı villalar
Düş görürler hâlâ ardında
Pancurların, balkonları
İncecik el-
Yapımı dantela gibi, ya da yaprak-ve-çiçek deseni.

Gün Gelecek Seveceğim Ocean Vuong'u

Ey Ocean, korkma.
Yolun sonu öyle ötelerde ki
şimdiden ardımızda kaldı bile son.
Kaygılanma. Baban sadece ikinizden biri

Günün barışını karartan
o siyah ahtapot ne kadar büyüktü?

Kolları demirden mi yapılmıştır
ve gözleri ölü ateşten?