İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

“Efsaneler ve Mirolóyiler”den

13

Yiğitliğin bahçesinde gördüm
ülkenin değişik bölgelerinden gönderilmiş

“Efsaneler ve Mirolóyiler”den

14
ayíasma

“Efsaneler ve Mirolóyiler”den

15

Omuzlarında testilerle
kuyu başı dedikodusundan

“Efsaneler ve Mirolóyiler”den

17

İçinde olabileceğim tek şey kendimken
Tek meskenim kendimken

“Efsaneler ve Mirolóyiler”den

18

Yol göster bana, mihrace, tut elimden
Haydi gidelim şimdi

İşte güneş soğudu
ve yeryüzü nimetleri yok oldu
ve tepelerde soldu otlar
ve sonra
sığmadı toprağa ölüler.

Tanrı dedi ki bana: - Sana bıraktığım tek şey bir kandil gece için. Ötekiler aceleyle gittiler, sevda ve arzu içinde. Sana Düşlerin Kandili'ni bıraktım, ve yaşayacaksın böylece ılık ışığında bu kandilin.

Ne sevdanın onu seçenlerin yüreklerini kavurduğu gibi kavuracak bu lamba yüreğini, ne de arzu çanağının başka ellerde çatladığı gibi çatlayacak kandilin. Alazı huzur saçacak.

Eğiteceğin zaman insan-oğullarını, bu ışıkta eğit ve böylece derslerin tatlılık olacak. İplik eğireceğin ya da yün ve keten dokuyacağın zaman, püskül bu ışığın hâlesiyle büyüyecek.

Al kaşının üstüne, bu senin busen!
Ve ayrılıyorum şimdi senden,
Bırak itiraf edeyim giderken -
Günlerimin bir düş olduğunu söylerken
Haksız değildin katiyen;
Gene de umut uçup gitmişse

Anlamsız, baktığımda kendime aynalarda,
haftalara, hayat hikayelerine, kağıtlara bir zaafla birlikte,
söküp atıyorum yüreğimden cehennem bir kaptanı,
ve buluyorum en hüzünlü şartları.

Bir yerden bir yere seğirtiyorum, soğuruyorum yanılsamaları,

Geldiler barut dolu
tüfekleriyle, verdiler acımasız kıyım emrini,
burada şarkı söyleyen bir halk bulmuşlardı,
sevda ve yükümlülükle birleşmiş bir halk,
ve düştü incecik kız bayrağıyla birlikte,
ve yanına düştü O'nun