İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Söyle bana, işitmiyor musun acaba
zamanın kasvetli iniltisinin yankılandığını
kendi uysal yarıküresinde?

Hissetmiyor musun azar azar,
titreyen ve açgözlü zahmetinde,

Şöhretli denizlerde yolculuk ettim,
bütün adaların düğün çelenkleri üstünde,
ben kağıdın en büyük denizcisiyim
ve gittim, gittim, gittim
ta en kıyıdaki köpüğe dek,
ne ki senin yoğun, denizcil sevdan

Yaz günü uzanmışken Tiber kıyısında işittim balıkların şarkısını:
“Aşağıda çalmazlar cehennem çanlarını Pazar sabahları,
kemikler de uyanıp yürümez kesime giden koyunlar misali.
Aşağıda yüzeriz hoş günahlarımızda kutsal sudaymışız gibi.
Ah, öyle bir cennettir ki dünyada, oynaşıp eğlenmek
Kutsal Piskoposluk fıskiyesinde, ah bak şu kutsal fıskiyeye!

Geçmişte bir yerde boş bir oda var
Ve orada, dikenli bir yatakta
Yatıyor asla doğmamış olan,
Olmam gereken biri.

Bütün bunların usandırdığı ben

Hiçbir şey heba olmadı. Tek kelime bile.
Ağının tek tükürüğü bile.
Sırttaki bıçak bile, yaradaki tuz bile,
İhtirasın tek yarası bile.

Durur burada, yüreğimde

Orada, döneriz taşa
şelale yanında
çocuk dansları daima
döneriz taşa orada
tamamlanmamış cümlelerin ardında.

Yukarılardan bakar kuşlar aşağıya ve şakırlar, çünkü birkaç kat daha
yüksekte yaşadıklarından kaçırdıkları o muazzam komedileri görürler:
kepaze rezaletleri ve büyük aşağılamaları,
onlar, tıpkı tanrılar gibi, merhametsiz, bakarlar aşağıya telefon tellerinden.

Fakat otururlarken yukarıda ve bakarlarken bizim vahşi

Sokak Şarkısı

Çılgın bir mucizeyle hasarsız giderim
Mutat hezimetler,
Kalabalık kaldırımlar, sokaklar,
Ve ağız dalaşındaki dükkanlar arasında;

Ah, aptal! Doğrul! Bir bak kendine!
Yitirdin özgürlüğünü, uyuşturan arzularınla kölesin,
Kösnüllüklerin masasında hep eğlence, gündüz gece bir olmuş!
Oburların kralısın sen! Solucanlara yiyecek olacaksın ama!

Daha önce hiç
İşitmemiştim soluğun
Görülmeyen şiirini: hiçlik
İşittim ben
Yalnızca organların sessizliğini
Ama hayatın gizemiydi