İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Sarhoşum çamların reçinesiyle ve uzun öpüşlerle
yön veririm yaz güllerinin yelkenlerine,
eğilerek ölmekte olan zarif güne doğru,
arınmışım denizin güçlü gazabında.

Solgun ve vızıldayarak aç gözlü suyuma

Doğum günündü. Gece yarısına dek
Yedik içtik, en sonunda bize bir yatak gösteren
Eski bir arkadaşla birlikte.
Sarhoş bir sıçrayışla ulaştım yatağa.
Henüz uzanmışken sıcacık,
Ve mayışmışken şarapla, dalmışım bir tarafta.

Şarkı

O beyaz kalabalık çoğaldı: martılar
ölü gemilerin yelkenlerini giyinmişler
fakat lekelenmişler yasak sahillerin dumanlarıyla.

Taşların ışığı
çırpınmıyor rüzgârda

Hasat yaprağının kanı
yapışkan ve sıcak değildir hiç

Cennetin Efendisi Tanrı ki merhamet dolusun
Geceyle ve ışığın birbirini izleyen dua çarkı
Sonsuzca sanadır, ve bakışında
Günlerimiz yağmur damlaları misali taşıp düşen denizde,
Kasvetli bir deniz üstündeki beyaz damlalarca parlaktır
Esirge ki şarkılarım bu gri insanlar için var olsun:

Buick Tamirhanesi etrafında yürürken gördün mü beni?
seni düşünüyordum o zaman
bir Cola içiyordum sıcakta senin yüzündü
film dergisinde gördüğüm, hayır Fabian’ındı
seni düşünüyordum o zaman
ve istasyon gizemli bir şekilde aşağıda

Geceleri uyur çiftçi, uyanır ve batırır
elini karanlığa ve sorar şafağa: anlatın bana,
ey seher, ey sabah güneşi, ey gelen gün ışığı
insanın pak elleri savunur mu hâlâ
onurun kalesini, söyle bana ey şafak,
çatlamak üzere mi alnındaki çelik,

Zaman ve su hakkında yazdım,
üzünç ve onun mor metali hakkında yazdım,
gökyüzü ve elma hakkında yazdım,
şimdi Stalingrad hakkında yazıyorum.

Önceleri mendilinde saklamıştı sevgilim

Delgi kendine yol açtığında
o taşlı gırtlakta
ve yeraltındaki mülklere
boşalttığında merhametsiz bağırsaklarını,
ve ölü yıllara, çağların
gözlerine, mahkum

Öğrendiğinde annesinin şiir yazdığını,
Ve babasının şiir yazdığını,
Ve en genç oğlunun bir yayınevinde çalıştığını,
Ve ikinci kızının arkadaşının
bir roman yazdığını,
Amerikalı genç hacı