İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

XXIX

uzaklarda okyanusta sallanır Medusa’nın başı
bozlaşmış yılanlarla ve sonsuz üzüncün gözetleme yeriyle

anımsarız tanırız yeniden biraderlerimizin kanını

XXV

büzülmüş gül için vızıldar sadık arı
kuduruk köpek batmış fırtınanın gırtlağından içer

ve taşır gelinini güverteye uçan hollandalı

XXVI

şafağın kukuletasında zangırdayıp titrer sevenlerin ayrılığı
kanayan aşkta harlanır kavrulmuş inançları

ve toprak yakalar ateşi ve yakar onların gözlerini

XXVII

izlersin güneşin manzarasındaki güvercinlerin son yolculuğunu
ve ölümün kulağındaki uçarı dansını mührün

burada bu yalnızlıkta açılır ruhun tavan kapağı

XXVIII

ateş etmek bir düşmana ve bir sigara sarmak
alazlanmak ve sönmek fırtınadaki bir deniz feneri misali

ilgilerin ağında oturmak bir sinek gibi

XXX

karabasanın ölçüsü yanında ileri atılır aslan
ölüm anında tadını çıkarır özgürlüğünün

büyülendiğimizden ve saçlarımızdan sürüklendiğimizden beri

Yaşlı Hanımefendilerin Evi

Siyahlar içinde bölüm bölüm, böcekler gibi,
Kırılgandır antika çömlek misali
Ki paramparça etmeye bir nefes yeterli,
O yaşlı kadınlar sürünerek çıkarlar

Eski dükkânlarla, cicili bicili tentelerle çevrelenmiş
Küçük bir boyalı meydan var içimde.
Ve dükkânların önünde oturup sigara içer, güneş içer,
Bluzlarının yakaları açık yaşlı adamlar.
Düşüncelerimdir benim o yaşlı adamlar:
Ve her akşam gelirim onlara,

Yüreğin gecesinde
kımıldayan ve düşen
ve çatlayan ve sessizlikte suyunu akıtan
adının yavaş damlası.

Hafif yarasını özler bir şey

Bina kapalı. Güneş sızıyor camlardan
ve insan yazgılarının ağırlığını taşıyabilecek kadar güçlü
yazı masalarının üst kısımlarını ısıtıyor.

Dışarıdayız bugün, o uzun geniş yamaçta.
Siyah giysiler giymiş bir çok kişi. Durulabilir güneşte ve kapatılır gözler