İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Gece Vardiyası

Gümbürtüyü sessizleştiren, çarpan,
Bir yürek değildi bu, ki çınlıyordu
Çok uzaklardan, kulaklardaki kan değildi
Herhangi bir ateşi akşam kabullensin diye

Sevenlere güzeldir gece
Yorgun olana taze güçler sunar gece
Gece gösterir bize düşlerimizde
önlememiz gerekeni
ve nasıl yönetmemiz gerektiğini.

Geceye sığındım yeniden.
Kenti geçerken açtı And-dağı gecesi,
açtı müsrif gece gülünü
giyitime karşı.
Kıştı Güney'de.
Kar bir heykel kaidesi kadar yükselmişti,

Geceyle tanışık biri oldum çıktım.
Yağmurun dışında ve içinde yürüdüm.
Çıktım şehir ışıklarının dışına.
En hüzünlü kentin daracık sokağına bakıp durdum.
Geçtim bekçinin yanından
Ve indirdim gözlerimi, açıklama yapmak istemeden.

Gece Yolculuğu

Kaynaşıyor altımızda. Gidiyor trenler.
Astoria Oteli titriyor.
Yatak kenarında bir bardak su
ışıldıyor tünellerde.

Ve bu hayattan umduğunu
buldun mu, her şeye rağmen?
Buldum.
Ne ummuştun?
Umduğum kendime sevilmiş denmesiydi,
Kendimi sevilmiş hissetmekti yeryüzünde.

uyur çiçekler pencerede ve bakakalır lamba ışıkla
ve bakakalır düşüncesizce pencere dışarıdaki karanlıkta
kendilerine sır verilmiş içerikleri ruhsuzca gösterir resimler
ve duvarlarda kıpırtısız durarak düşünür sinekler

lamba ışığı eğirir ve çiçekler geceye doğru eğilir

Acı çektirmedin,
bekledim sadece.

Yılanlarla kaynaşan,
rahatsız edilmiş
o saatlerde,

Gelen alacakaranlık huzur dolu olsun
köprü huzur dolu olsun, barış olsun şarap için,
beni arayan ve kanımda yükselen harfler
huzur dolu olsun, toprak ve sevda hakkındaki
eski şarkı çevrelemiş beni, ekmek uyandığında
barış olsun şehirde sabahları, bütün köklerin ırmağı

İspanya’nın gecelerinde, o eski bahçeler arasında,
kurumuş sümükle dolup taşarak geziniyor gelenek,
irin damlıyor ve çürümüşlük
siste sürüklerken cüppesini, hayalet benzeri ve harikulade,
giyinmiş astımla ve kanlı boş redingotlarla,
ve yüzün derinliği, dimdik bakan gözleri