İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Gelin, şarkılarım, daha alttaki tutkularımızı dile getirelim.
Düzenli bir işi olup da gelecek kaygısı çekmeyen adama karşı
Duyduğumuz kıskançlığı dile getirelim.

Çok aylaksınız, şarkılarım,
Korkarım ki sonunuz kötü olacak.

Tungagua’dan fışkırır kızıl petrol,
Sangay döker akışkan balı
karın üstüne,
İmbabura fırlatır yücelerinden
karla kaplı kiliseleri
balığı ve bitkileri,

Git, aptal doğmuş kitap, bir seferinde
Lawes’in o şarkısını söyleyen kadına söyle:
Şarkıları da
O konular gibi bilseydi,
Üzerimde ağırlaşan hatalarımı bile
Görmezlikten gelebilirdi,

Tuhaf bir cesaret
verirsin bana, ey kadim yıldız:

Yalnız parılda katkı sunmadığın
gün doğumuna karşı!

El İlanı

O sessiz öfke iç tarafından çiziktirir duvarı.
Meyve ağacı çiçekte, guguk kuşu çağırır.
İlkbaharın narkozudur bu. Fakat o sessiz öfke
garajlarda tersine yazar boyayla sloganlarını.

Elimin ve Gözümün Altında Uzak Tepeler, Bedenin

Elimin bedeninde izlediği şey
çizginin kendisi. Sıcağın, ışığın
bir aşk akışı, ki benim şehvetli gözüm
yalar yutar

Toprağımın toprağısın,
Ve toprağımdaki topraksın,
Ah, dünyaya gelir gelmez ölen çocuk,
Ölümümde ölensin!
Öyle çaba göstersen de, bilmeden nefesi,
Ve içimde yaşarken çarpan yüreğin durmuştu

Ellerin ellerime doğru
devindiği zaman, ey sevgilim,
neler getirir bana kaçışta?
Neden ikircikliydi ellerin,
ansızın, kenarında ağzımın,
neden tekrar tanıyabildim onları,

Efsane Yaratılışının Ölümü

İki erdem binip gider, damızlık atla, yarış atıyla
Bilemek için bıçaklarımızı ve makaslarımızı:
Avurtları çökük Us, güdük Aklıselim,
Biri yaltaklanır her türden doktorlara,

Sevgilim, eğer bir gün
Durur bakarsan mezarıma,
Ve taşın etrafında taptaze
Çiçekler dalgalanırsa,
Bil ki, çiçeklerin her zaman yaptığı gibi
Dalgalanmıyor çiçekler,