İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Ta Dünyanın Güneyucu'na dek üşüştü İspanya.
Eğilip bükülerek
araştırıyordu kar'ı sırık İspanyollar.
Bio Bio ciddi ırmak,
'dur' dedi İspanya'ya.
Yeşil ipliği titreyen bir yağmur gibi asılan

Fakat herkesin arkasında aramalılar, bir şeyler var
arkasında hainlerin ve kemiren farelerin,
bir imparatorluk var donatan masayı,
yemeği ve mermileri sunan.
Yunanistan’da yapmayı başardıklarını yapmak istiyorlar sana.
O küçük Yunan efendileri ziyafette ve mermiler

Bilmek istersen
Dünyanı
Toplumunu
Ülkeni
İşini
Davranışını

Caracas’taki Miguel Otero Silva’ya Mektup (1948)

Nicolas Guillén verdi bana mektubunu, yazılmış
görünmeyen sözcüklerle onun ceketine, gözlerine onun.
Ne mutlusun, Miguel, ne mutluyuz bizler!
Taşlaşmış çıbanlardan bir dünyada

Silvestre Revuelta’ya, Meksika’dan,
Ölüm Haberi Üzerine (Küçük Oratoryo)



Silvestre Revuelta gibi bir adam geri dönmüşse

Siyahın Egemenliği

Gecede, ateşin yanında,
Çalıların ve dökülmüş yaprakların
Renkleri,
Tekrarlarlar kendilerini,

I
Doldurulmuştur almanak, belirsizdir gelecek.
Yurtsuz bir halk şarkısı mırıldanır kablo.
Kurşun gibi kımıltısız denize kar düşüşü. Dövüşür
gölgeler rıhtımda.

Orada, o üç galibarda
Mendireğin dalgayı karşıladığı
Ve boz denizi yuttuğu yerin

Solunda, ve dalganın yumruğunu
Çözdüğü koyu kahverengi

27 yaşındayken, o şeyin evine gelen mektupları
O şeyin annesel ebeveyni
Ve o şeyin bürosuna gelen mektupları
O şeyin karşıt cinsteki ebeveyni açmaktadır hâlâ.
O şey bir subaydır,
ve bir centilmen,

Terk edilmiş dünya kuytulukları! Yangın parıltısı
ve hiddetli dikenlerin elektrik mavi
tabaka oluşturduğu kızgın çizgi.
Taş, bakır iğnelerle
dövülmüş durmuş, somut sessizlikten
anayollar, taşın tuzuna