İsa Efe Şiirleri - Şair İsa Efe

Dinmeyen fırtınada savrulan soluk benizli insan;
Kanı çekildi zamanın sen hangi takvimdesin?

Harfler;
Pılınızı, pırtınızı toplayın!
Size ihtiyaç yok artık bende,
Suskunluk hüküm sürsün,
Hüzün dolu alfabemde...

Düştüm yola sevduğum, içum yanayi
Gözlerumde yaşlarım, durmaz akayi
Sen gelmeyisun diye, ödüm kopayi,
Bu hesretluk bitsun, içum yanayi,

(NAKARAT)

Sana söyleyemediklerimi duysaydın,
hayranlıktan dilin tutulurdu!

Önüm, arkam, sağım, solum, sen,
Nasıl sevildiğini bir bilebilsen...

Kırık gülümsemeler ardında yatan hüzün dağlı gönül,
Hep nem mi düşer sana göğün bağrından?

Sabır ne büyük nimettir,
Çekilmezdi onca acı,
Zor olacak elbet,
İmtihandır bunun adı...

Sevgiden daha güzeli ne ki?
Mutlu olmak istiyorsan, insanca sev yeter ki!

İyi niyetinizi suistimal eden insanlar, vefasızlık zirve,
Üstelik akılları kayıplarda olan acizler, insanlığınız nerde?

Rahmet düşer göklerden sağnak sağnak,
Yüzünü Rabbine çevir, elindedir ıslanmak!