İsa Efe Şiirleri - Şair İsa Efe

'Her' kişinin değil,
'Er' kişinin işidir,
'Şer' kişi olmamak!

İnsanlar; sizi, siz olarak kabul etmezler,
Ya değiştirmeye çalışırlar, ya da çamur atarlar !
Oysa, farklılıklarımızdır bizleri özel kılan...

NAKARAT:

YIKILMADAN DURURUZ, FENERBAHÇE BURASI,
ATEŞ OLUR YANARIZ, RAKİPLERİN BELASI,
ÇUBUKLUNUN AŞKIYLA, TİTRETİRİZ HER YERİ,

can kafeste kilitli,,
hasret dört duvar,
Kıskanır mı insan,
Kelebeğin ömrünü.
Yitik bir hayattan
Kaldın yadigar,

Geceye izin düştü,
Bana yine hüzün düştü...

Gecenin sahibi bilir, yüreği kor olanların feryadını,
En yakına, yakın olan, duayla sarar yangınını...

Yürek yorgunluğu ve aşk kokusu,

Dinmeyen feci yalnızlık,

Ertelenmiş hayaller, kırılmış umutlar ve sessiz haykırışlar…

Can kırığı acılarla yanan yüreğim,
Gün gelir bahçende açar çiçekler...

İsmin aktı yüreğime,
Düşündükçe kanadım!

Dur ve düşün;
İyilerden misin?
Yoksa sol yanındaki meleğe fazla yük yükleyenlerden mi?