İmzam Ebedi Şiiri - Kasım Kobakçı

Defterlerim rafta, yan yana dizgin,
Ciltlerde saklıdır, mısralar bezgin,
Romanlarım mahzun, masallar üzgün,
Fırçamın ucunda, renklerim sürgün.
*
Heykeller yontmuştum, mermer tozundan,
Şarkılar fışkırır, saz avazından,
Nağmeler demiştim, ney makamından,
Tiyatrom perdesiz, sahneler ıssız.
*
Öyküler yazmıştım, tükenmez kalem,
Sanatla şahlandı, muazzam alem,
Paris'te sergiler, suskun sülalem,
Eserim yetimdir, mirasım sessiz.
*
Sinema filminde, roller kısacık,
Marlon'lar yabancı, çehre ufacık,
Replikler ezbersiz, kurgu daracık,
Kamera kilitli, vizör umutsuz.
*
Destanlar haykırıp, Asya'lar aştım,
Mozart besteleyip, notayla taştım,
İlham perisiyle, ruhen anlaştım,
Kelimeler sustu, lisan tükendi.
*
Mimari çeşitler, şaha kalkıyor,
Roma'da desenler, ışık saçıyor,
Saraylar ihtişam, tapınak zengin,
Sinan'lar gösteriş, tasarım engin.
*
Picasso tuvali, ahenk yayıyor,
Sanatçı zihniyle, vizyon aşıyor,
Ozanlar mızrabı, hisle okşuyor,
Londra'lar itibar, müzeler zarif.
*
Edebiyat dergim, matbaaya aç,
Şekspir'ler kürsüsü, alkışa muhtaç,
Kafiye mısra da, zihnimdeki taç,
Külliyat bütündür, imzam ebedi.