İnan Sevdim Şiiri - Kasım Kobakçı

Ben senin direnmeni çok sevdim,
Zor sorularda kaşı çatmanı,
Sözlerimi düşmanca sanmanı,
Kayda alınırken hep gülmeni...
Ve yabancı bir yere giderken,
Cümlemi duymadan hiç bıkmadan,
Çekip de gitmeni inan sevdim.
*
Ben senin, gerçeği gizlemeni,
Her sorumdan hep şüphe etmeni,
Masada konuşmadan durmanı,
Fikrimden manayı çekip alıp,
Başka konulara atlamanı,
Avuçlarına alıp sesimi,
Dört bir yana savurup saçmanı...
*
Kamera önünde o benliği,
Uzun manşetlerde yanıp giden,
Yıllar sonra tekrar geldiğinde,
Sönmüş haberlerden göğe çıkan,
Tozlar gibi soğuk gözlerini,
Gerçeklere direnmeni sevdim.
*
Ben senin, beni hiç duymamanı,
Stüdyonun içinde yanan o tek,
Kör lambanın altında susmanı,
Sırları alıp da hep kaçmanı...
*
Yüzünden akan o gerginliği,
Saklayarak çekip de gitmeni,
Sözlerini bana vermemeni,
Dosyanın kapağını örterken,
Zihnime sapladığın sorunun,
Verdiği acıyı inan sevdim.