idrakimin bütün tanımlarında sen varsın
hatıra arşivimde her ne varsa
hep senden
her yeni duygu sana dönüşüyor
ömerdi adın
bir akşam vakti düştün toprağa
ruhun sonsuzluğa doğru yükseldi
en son kalpler sustu
güneş sustu
can damarda
rüzgar sert eserdi gecelerce kışın
lambalar bile
nefesimizin buğusuna sokulurdu
bir dev gibi
korkardım üzerimize düşen gölgelerden
hem fırtınadan
hiç ummadığım bir yerlere
götürür beni
evvel emirde zihnime yerleşenler
kimselerin görmediği
bilmediği
öylesine geçmişime
şimdi
yeni bir şeylere başlamanın zamanı
uzun süredir kırgın olduğumuz
eski bir dostun
eskimeyen sesine
merhaba demenin
sisli bir derunilik içimde
akşamın morunu kırmızısını seyrediyorum
ufka yayılmışlar bir bir
gökyüzünün çehresine
en ince cetvelle hemen şimdi
eskimiş kalbimi ölçüp ölçüp
şehrin meydanlarına bırakıyorum
terk ettiğim sokaklarına ruhumun izlerine
pir aşkına
yar aşkına yanmaya devam
alevler vücudun tamamını örtünceye kadar
taşa toprağa, oduna tahtaya, çula çaputa değinceye kadar
dervişlere özgü harlı ateşle yanmaya devam..
içime sızıyor
güneşin şedit kızıllığı
çatlatıyor damarlarımı
bir ateş kütlesi ki
cayır cayır yanıyor
aklımdan fena ihtimaller geçiyor
düşmanlarıma olan bütün kinimi
unuttum
çılgın bir hayattan sonra
bütün günlerim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!