İlhan Keskin Şiirleri - Şair İlhan Keskin

Sana şiir yazacağım, bedeli beleş.
Talebi hiçbir şey olacak, kalemimin.
Ne sitemim olacak mısralarımda,
Ne de hüzünlü olacak mısralarım
Hep, mutlu anılardan bahsedecek, satırlar
Merak etme sevgili, beklentilerimde olmayacak.

Seni ne kadar çok özledim, babam
İçim yanmakta, alevler sarmakta, andıkça maziyi
Ey yıllar, sen geçtikçe sanma ki, unutuyorum.
Sanma ki kabuk bağlıyor, içimde ki hasretim.
Seni ne kadar çok özledim, Babam.
Her geçen gün seni daha çok anlıyorum

Makbere ağlamakta, hasrete yanmakta, feryat figanım sultanım
Ram olsun bu başım, yoluna yürüsem, hasretle varsam vuslata.
Kavuşsam sana, nara yanmış olayım, hicret im sanadır en sevgili.
Seccadene toprak olsam, sersen üzerime, duaların değsin yüzüme.
Fatihalar ile yakarsam Rabbime, salavatlarla ersem muhabbetine
Arştan melekler inse saf, saf, misafir etsem, haber alsam senden.

Tef elinde başlamış, önceden bu işe
Bizim şen mahalleli, şakrak Şakire
Güneş yanığı teniyle, biraz da otuz sekizinde
Balıketinde olsa da, mihrap yerli yerin de
Bir yürüdü mü alımlı, kimse kalmazdı kahve de
Kapkara kaşları hilal, cımbız değmemiş teline

Bu gün, bir hayale kaptırmışım kendimi.
Olmayacak düşlere meylederken, benliğim ile
Canım istiklal de, avare, avare yürümek çekiyor.
Çingene çiçekçi kızdan, bir demet gül alıp,
İçimden taksimin göbeğin de, seni bir bankta beklemek
Ve bir sokak kemancısın da, seni bestelemek geçiyor

Ömür denilen serabın, bilmem kaçıncı faslındayım
Onca boşa geçen zaman ve sensizliğin kimsesizliğindeyim.
Yorgun düştüm ey yar, takat kalmadı, sensizlikten tükendim.
Bazen düşler başıma sarıyor, alaca anımsamalara kapılıyorum
Eskilere dalıyorum, Arnavut kaldırımlarına düşüyor gölgem.
Ahlarla kahırlanıyorum, özlenesi muhabbetler geliyor aklıma.

Sen benden daha şair olamazsın Erdoğan
Çünkü tez geçti zaman değilsin artık gariban
Onca otlu peynir kokusu yok tükendi artık onlar
Üstelik bir sürü olanak, bir sürü sunuldu imkân.
Özlemler bitti, otobüs yolculukların çoktan geçti.
Sen… Benden daha çok, şair olamasın Erdoğan.

Saçı sakalı karışmış bir adam gördüm
Ayaklarında ayakkabılar üstelik bir hayli yırtık
Üstünde ceketi eski ve kirli sanırım emanet besbelli
Elinde kuru ekmek isteksiz katıksız yemekteydi
Gözlerimi alamadım sokuldum bir kenardan
Baktıkça haline bu yabancı gelmedi dedim bir an

Asi tarafın depreşmiş, baş kaldırmışın bir kere
İsyanların patlamış, küllerini savurmuş her yere
Tuzaklara düşmüş dilin, küfür karışmış nefesine
Namertler değmiş, masum kalbinin derin yerine
Peki, dediğin olsun, varsay ki kızgınlığındır bunlar
Ve de bunca zaman, rastlamadığındır yaşananlar

Ne haber, sizin oralardaki dostluklardan
Kuşa kurda yem ettiğiniz masum insanlardan
Üç paraya sattığınız onca masum canlardan
Kahpece vurup, kalleşce akıttığın kanlardan

Ne haber, sizin oralarda ki eski muhabbetlerden