Edebiyat lortları; Türk şiirinin başlatıcısını Yunus EMRE olarak telakki ederler, ben de bu kabule gönül rahatlığı ile iştirak ediyorum. Her ne kadar kronolojik olarak daha önce Ahmet YESEVİ ve sair şairlerimiz varsa da;
Türk şiirinin ana gözesi Yunus EMRE’dir.
Öyle ki; Divan Şiiri, Halk Şiiri, hatta; Saz ve Aşık Şiiri, topyekun Yunus EMRE’den neşet etmişlerdir.
Yediyüzküsur yıldır şiirimiz bu akışla seyretmektedir. Tabi bu mecrada zaman zaman debi ve rejim değişiklikleri olmuşsa da, temelde Divan Şiiri de dahil Türk Şiiri karakterini taşımaktadır. Şiir evrenseldir ama aynı zamanda genetiktir de, Divan Şiiri’nden tutun günümüz şiirine kadar; şiirimiz sayısız kıvrım ve kavisler almıştır.
Bu akımları ömrümüz vefa ederse dilimizin döndüğünce zaman içinde ayrı ayrı tadat etmeye çalışacağız; şu kadar ki Tanzimat döneminden şimdiye deyin çok sayıdaki şiir akımları baklava dilimi gibi asla ayrılamaz.
Mezkur akımlara sonraki çalışmalarımıza değineceğiz;
bir şiirin uyandırdığı sabah
ince bir şarkı düşer
yalnızlığımın dibine
rüzgarsız uçurtma gibiyim
mahmur bir kalp kırpışı
tek başıma olmadığımı
iki kış arasında bu yaz
ele geçmez
denizden çıkan bu altın ışık
tenhalaştı arzular
o yarin haberi yok
Bir tenhalık çöktü
Yeryüzü mü gökyüzü mü burası
Gözlerim dolaşıyor içimde
Aşk beni, ben aşkı arıyorum
Sen yoksun o yerde
*
Sevdamız üstüne bir türkü vardı
Bazen anımsarım– oy yârim yârim -
Aklımda ayrılık sözleri kaldı.
Sen tam hatırlarsın – oy yârim yârim -
Hilal bir gecede; durgun bir suda
nefes nefese kaldık
dolduk şiirlerin içine
aşk adresi çöller mi sadece
sadece yıldızlar küçüldü biraz
savrulduk şehirden şehirlere
*
Çiçeklendi yayla; uç verdi bahar
Mor koyunlar nasıl meleşir şimdi
Bizim çift lüleli o eski pınar
Gece gündüz durmaz söyleşir şimdi
Eski nal sesleri hayal kervanı
Kanımı çığırından çıkaran
, bir şiir tırmalıyor içimi
burkulan kalbime payanda
aşkımın akranı olsan da
bakışlarımız yıpranmış artık
niyetim yok, yok yere ağlamaya
Tıpış tıpış büyüdüğümüz
Yer gök arasına pusu kurup
Yıldız kaymasını gözleyip durduğumuz
Uçurtma gibi uçtuğumuz
Pelteliyiz biz Pelte bizim köyümüz
*
Nerde bizim bu ozanlar
Niye coşturmuyor artık bu hayat bizi
Kumdan ev yapan çocukları
Türkü yapın bari
Hüznümüzü alacak şarkılar söyleyin bize




-
Ahmet Vural
-
Hasan Turgut
-
Naime Özeren
Tüm YorumlarBütün şiirlerinizi de zevkle okuyor takip ediyoruz..sizin siiire olan tutkunuz okuyucularınıza da sirayet ediyor ve şiiri sevdiriyor.İlhamınız gani kaleminiz daim yazar olsun.Sizi tebrik ediyorum.Saygı ve sevgilerimle...
Sizi sarıkaya şiir söleni de tanıma ve şiir kitabınızı okuma fırsatım.oldu çok değerli ve çok kaliteli bir kişilik ve ruha sahipsiniz değerli üstad adıma imzalamış olduğunuz SIR SIZINTISI hala baş ucu kitabım olarak manevi bir degerde ..selammsaygim dualrimla değerli kalem
Bu, muhteşem bir şiir değerli dost.Sır, gizdir. Bir zerresi bile sızsa artık sır olmaktan çıkar. Ama iyi ki sızmış ta dizelere dökülmüş, bizlere kadar ulaşmış.Sanki, ustalar yazarsa işte böyle yazar diyordu şiir, okurlarına.Kutlarım güçlü kaleminizi ve yüreğinizi...Diğer şiirleriniz gibi bu şiiriniz ...