İlhami Bulut Şiirleri - Şair İlhami Bulut

Yukarıda Allah, Allah’tan aşağı Devlet,
Bizim altımızdan fay geçiyormuş
AYDA,
Bir yuvamız, yavrumuz bir de oyuncaklarımız vardı

Nerde bizim bu ozanlar
Niye coşturmuyor artık bu hayat bizi
Kumdan ev yapan çocukları
Türkü yapın bari

Hüznümüzü alacak şarkılar söyleyin bize

Bir subaşı bile yok bu şehirlerde
Derya gibi bir damla taşır müjgan
Çürük ip gibi kırılırdı hıçkırıklar
Başparmakla silerdik hüzünleri
Damla damla damlardık içimize
Halay başındakiler gibi gülümser

Üç günlük; bu dünyanın, kaçıncı günü bu gün;
Hangi eyyamın! Ela gözleri damlar şimdi
Mecal yoktur, defnine; bu hali pür melalin,
Bir kahkaha dibinde; oturmuş ağlar şimdi
*
Bir isim, düşer gider; tam ismin hizasından

Cenneti istersen ayak dibinde
Hem ana hem bacı hem yardır sana
O ne letafet var tatlı dilinde
Yavrum derken nasıl sarar insanı...İlhami Bulut...Elazığ..
*
Yuvanın bekcisi erkeğin eşi

Kopmamış çığlıklara konardı
Tüfeğin ucuna dizilen kuşlar
Kalbi nişan alan ilk bakışla
Tetik düşerdi sanki
Namlunun ucundaydı aşk
Gözyaşı, korku ve acı taşırdı

Mazinin elinden tutmak istedim,
Saçların elimde bir yumak oldu.
Seni; bir rüyada görmek istedim
İlk işim, o anda; uyumak oldu

Eksiklikten çok uzak, bir çağırıcı sesi
Her kalbin hamalına bir bedel biçecek
Kanatlara yük olmuş kelebeğin gövdesi
Bu uçuş bedelini alevle ödeyecek

memleket havaları

biz de çaldık
biz de oynadık ama
***
ne felek kese açtı bize

Zaman almış gidiyor beni son deryasına ırmakların
Çocukluğumla el ele Fırat kenarında yürüyorum
Gerçek sevgilidir belki de görmeden sevdiklerim
Çıktım Harput kalesine Elazığ tarihini yazıyorum
*
Keven kökünde açılır yuvasız kuş yumurtaları