İlhami Bulut Şiirleri - Şair İlhami Bulut

Edebiyat lortları; Türk şiirinin başlatıcısını Yunus EMRE olarak telakki ederler, ben de bu kabule gönül rahatlığı ile iştirak ediyorum. Her ne kadar kronolojik olarak daha önce Ahmet YESEVİ ve sair şairlerimiz varsa da;
Türk şiirinin ana gözesi Yunus EMRE’dir.
Öyle ki; Divan Şiiri, Halk Şiiri, hatta; Saz ve Aşık Şiiri, topyekun Yunus EMRE’den neşet etmişlerdir.
Yediyüzküsur yıldır şiirimiz bu akışla seyretmektedir. Tabi bu mecrada zaman zaman debi ve rejim değişiklikleri olmuşsa da, temelde Divan Şiiri de dahil Türk Şiiri karakterini taşımaktadır. Şiir evrenseldir ama aynı zamanda genetiktir de, Divan Şiiri’nden tutun günümüz şiirine kadar; şiirimiz sayısız kıvrım ve kavisler almıştır.
Bu akımları ömrümüz vefa ederse dilimizin döndüğünce zaman içinde ayrı ayrı tadat etmeye çalışacağız; şu kadar ki Tanzimat döneminden şimdiye deyin çok sayıdaki şiir akımları baklava dilimi gibi asla ayrılamaz.
Mezkur akımlara sonraki çalışmalarımıza değineceğiz;

“Nâm ü nişane kalmadı fasl-ı bahardan”
Bu gece çık gel, bari rüyalar /bahar olsun
Bir fön çek gönlüme uykudan uyanmadan
Bu gece çık gel, bari rüyalar /bahar olsun

Lafla işim kalmadı lügat hal izhar etmez

biraz peynir, biraz ekmek, biraz sen
biraz da türkü katarız Nesimi’den
mübarek gün hürmetine
hatta/bir de ilahi ekleriz Yunus’tan
***
biraz çıkarız gök yüzüne

yapışkan bir mevsimdir bu
arzulu rüzgar eser hafiften
yer almaz gönül kefesinde
göz ucuyla tartılan şaibeli aşklar

ŞAİR AŞKLARI
Mona Roza
Mona Roza, siyah güller, ak güller
Geyvenin gülleri ve beyaz yatak
Kanadı kırık kuş merhamet ister
Ah, senin yüzünden kana batacak

ŞAİR AŞKLARI
(Attila İlhan)

Bütün aşklar saygındır! Niye şair aşkları?
Tanımı olmayan iki kavram olan aşk ve şiir ilişkisinin; bir arada izlemini sağlamaya yönelik, bir dizemiz de diyoruz – ne şiirsiz aşk olur ne de aşksız bir şiir – şiirin aşk kıvamında, aşkın da şiir kıvamında aynı potadaki erime halini görmeyi kolaylaştırmaya matuf olarak; şair aşkları tercih nedeni yapılmıştır.

“Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Gözyaşlarıma, ellerinizle?

,,,,,,,,,,,
Dışarda gürül gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım
Kaç leylim bahar
Hasretinden prangalar eskittim.

(ARİF NİHAT ASYA)

“Bardaktan seni içmek
Seni teneffüs etmek havada…
Dolaşmak, dolaşmak hep sana dönmek
Seni bulmak yuvada.

Ellerimin önündeki dallar da
Sarıldı yaprağa
Göremiyorum karşı yamacı
Erken mi yoldayım
Ben mi geciktim