İlhami Bulut Şiirleri - Şair İlhami Bulut

Bütün türküler bizden doğar
Bazen Fırat olur bazen Dicle
Aşkın gözesi bizdedir gülüm
Kimi Mecnun olur kimi Leyla

Aldın götürdün beni yine

Ela gözlerine kurban olduğum
Karacaoğlan’mı sandın sen beni
Huzurda el pençe divan durduğum
Mevlana, Yunus’mu sandın sen beni

hangi türküden çıkıp geldin sen
ki böyle sallıyorsun beni
*
bozulan ezberimde çentik izlerin
hangi kara sevdanın vebalisin sen
*

tiridine bandığım zarif kelimeler
önce dem alıyor şiir sıcaklığında
eski odaların cebinde bazı anılar
krizalit halinde tuzlanıyor düşler
kolay mı çıkıyoruz biz bu sabahlara
*

Gönül baharının gülü mü solmuş
Bülbül gam içinde gezinir durur
Ağaçlar gazelin libasın giymiş
Bir poyrazı etek savurur durur.

Yayı gevşek çekince ok yara varmaz elbet
Gözlerin ressam olsun tuveli iyi izle
Bu sevda miras kalmaz kendin güzelce gizle
Birer oktur müjganlar vurulacan nihayet

yaprak kıvrımında krizalit düş
yorgun düşüyor hevesimiz
bizim aşkımız belletti bize
bu aşk için hür oldu kalbimiz

rüzgar kadar hem eski hem taze

Bu balıklar ve kuşlar ki
Ilık bir sükûnete razılar
Biri gök biri derya içre
En dipteki gümüşi balıklar
En tepedeki kartallar

İyi anlarım suyun sesinden
Her pınarın bir türküsü vardır
Çıkın silkelerdi dağlara
Annemin kuşlarla çok öyküsü vardır

Biraz kılçıklı olurdu arpa ekmeği

Harikuladem benim; sende ne meziyet var
Dilimi yuttum şu an; la’li bir keyfiyet var

Ak gerrdan cenahında, bu nasıl bir hazine
Envai mücevherat; türlü türlü ziynet var