İlhami Bulut Şiirleri - Şair İlhami Bulut

ELAZIĞ KALEMLERİ
MEHMET NACİ ONUR

“Elazığ Kalemleri” İsimli kitabın dibacesinde yer alacak, maarif camiadan; tevazu sahibi, gönlü zengin, ağır duruşlu; kapris ve hasetlerden uzak, nizalara kapalı; Elazığ’ın son elli yıllık eğitim tarihine koyu bir şekilde imzasını atan; ayrıca, 9 adet yazılı esere vücut vermiş bulunan ve halen yazım hayatını sürdüren bir isim:
Bu isim; eğitimci yazarımız Mehmet Naci Onur;
8 Haziran 1944 tarihinde Elazığ’da dünyaya gelen Naci Onur, ilk öğrenimini Murat ve Namık Kemal okullarında orta ve lise öğrenimini ise o tarihte, aynı binadaki okulda; 1963 yılında tamamladıktan sonra; her üniversitenin kendi bünyesinde yaptığı sınavla öğrenci aldığı o yıllarda;

nice akşamlar kapandı güne
hayat dediğin bu andır oğul
elinle gelen bir bardak çay
şekerden bir sudur oğul
****
keşke bir kaç satırda şair olsaydın

*Kanatlar fora, Ros, şimale uçuyoruz, tamam Albat bende sorun yok. Ros canım biz bir aşkız elbet bizde sorun olmaz, üstelesem olur ama Albat, neyse olmasın, ne oldu Ros, biz bir aşkız, Albat evet bir aşk ve seyyar bir yuvayız. Albatros ailesiyiz bu doğrultuda isimlendir dedim. Yine erkeklik güdün baskın geldi ismin uzun kısmını aldın))) ,
* Ama Ros ben ismini sıkça kullanıyorum gagamı da düşünmem gerekmez mi. Kaldı ki, ben eşitçiyim, zira; senede bir tek yumurta yapıyorsun, 80 günlük kuluçkamızı haftalık dönüşümlü yatmıyor muyuz? İstersen yatma, yavru Batros’u göremezsin.
*Neyse Ros didişme zamanı değil, hava muhalefeti epeyce aleyhimize,
*Ros,,,,,
*Efendim Albat! ! !
* Bazen dokunuyor bana Ros, biz martı mıyız; 4 metreyi aşkın kanatlarımızla dünyanın en uzun kanatlı,70-80 yıllık ömrün yüzde doksanını uçarak geçiren, uçarken uyuyabilen, ilk uçuştan sonra yıllarca konmadan durabilen, yavrumuza bir kahvaltı için binlerce mil uçarak yiyecek getiren bir kuş olmamıza,özel kilit sistemimiz bulunmasına rağmen, bizi martı sınıfından saymaları doğru mu?

Muhacir Sevdam

Söz verdik birer birer bezm-i elest ervahı
Akit yaptık ikimiz çıktık soyut aynadan
Bu hilkat töreninde göze aldık günahı
Bu can çıksa da benden bu aşk çıkmaz bu candan

Gönül pencereme minik bir müjde konmuş ama
Hep havada mı kalır acep bu kuşların söylediği
***
Işık gibi süzülürdüm zirvelerden bir ara
Şimdi de gerçek olan /bana bu yokuşların söylediği
***

Lügâtımda hilaf yok; ruhumda efkâra bakın
Mülhem oldu gözleri; yardaki esrara bakın

Sürç-i lisan dil için; kuşku taşır itiraflar
Bebekler küçüldükçe gözdeki ikrara bakın

Bir mum ışığında aradım, hep aradım seni
Fecrin alevlerinde yandı, kül oldu gecelerim
***
Dönmüş değilim ervah-ı ezelde verdiğim sözden
Halen aşk hanesine kayıtlı bir mütevelliyim
***

Hala çocukluk damağımda asılı duruyor
Dibine dökülen mayhoş masal meyveleri
Şimdi bir şiirden içeri bir adım atamıyor
Gönül evindeki Leyla-Mecnun hikâyeleri
*
Dudağımın arasında öpücükler uyurken

Türk Edebiyatında, Türk Şiirinde mutluluğun tepeden tırnağa tek bir şairi vardır. Bu Şairimiz de Nedim’dir.
Başka da yok denecek kadar azdır, Vuslat Şairi, Vuslat Şairi neden yoktur; biz biliyoruz ki; mutluluğun havuzu olmaz; ne demek bu? Sevgilinle gittin balayına, gönlünce estirdin. Bunun neresini yazacaksın, mutluluk yaşandı sabun köpüğü gibi söndü gitti, olabildiğince mutlulukla geçirilmeli hayat, farklı anlaşılmasın, demek istediğimiz şu; mutluluk şiir umdesi taşımaz. Yaşanan yaşanır zaten.
Ama ayrılıkta, hicranda duygu birikimi olur, gönlü bir havuza teşbih edecek olursak, gönül doluyor; öğle değil mi! salacağı da açınca şiir, olur, roman olur, başka sanat olur; olur da olur.
Merhum Nedim Şairimiz:

Aşkın yağıyor sineme
Hak Lâ ilâhe İllallah
Şahidim kutlu elçine
Muhammeden Resûlüllah

Azrail alır zaferi