İlhami Bulut Şiirleri - Şair İlhami Bulut

Gürkaniyem seni her yerde andım
Taş bastım bağrıma öyle dayandım
Âşık kerem gibi kavruldum yandım
Sende bana aslı gibi yan da gel……………… Âşık Gürkan

Erlerin meydanı terlidir biraz

Son sevda türküsü kalmış aklımda
Dolanır dilime nemlenir gönül
Benim bu hasretim bitmez dünyada
Kendi efkârımla demlenir gönül

Bazen huşu ile bir veli gibi

Mertlik bozulunca insan oğlunda
Yiğidi meydanda yatarken gördüm
Ruhsatsız limandan alınca yükü
Vuslat gemisini batarken gördüm......Osman Öcal

Yürek parelendi hicrandan yana

Bir dil vursan yarılır sükutumun tavanı
Kalbin tefsir bahsinde gel başlat bir tilavet
Nazar ettim bülbüle tam da uyku zamanı
Gel aç gülüm başlasın gülistan-ı muhabbet

Bir alev sinesidir kanadındaki rüzgar

İnce bele sarılmış, gülce yazar VUSLATİ
Bir sabah aşık olup, aynı gece sarmışsın
Sus,,'Sükut ister vuslat' bak na söyler HİCRANİ
Sen daha aşk görmeden, kendin aşık sanmışsın
.......................................ilhami

Mahsurum bu beldede, kanadımda zaaf var
Ne geri dönecek yol, ne uçacak taraf var

İşveli soyut ayna: müptela kıldı beni
Can çıkmadan çıkacak; ne huy, ne de bir af var

bir türkü doldur fincana
bahis açalım aşktan
biraz Mevlana biraz Mecnun biraz da siyah saçlarından
bir deniz yapalım
biraz Ak biraz Kara biraz da Marmara’dan
bir türkü doldur fincana

hep bir ağızdan çiçeğe durdu bademler
tam bu minval üzere/
seni böyle çok bekleyen var
ilk cemreyi al da gel
-diyar diyar giden yar-

Söyle sana Fırat’ım kim su diye bakandır.
Gel de coş damarımda sana engel mi vardır!
Sen Murat’ın almışsın, ben ne güne bakayım;
Olayım damla damla biraz da ben akayım….
1987

Aşkın aştı haddimi cahillere dahilim
İlk harfin mahrecinde şiirsiz bir şairim

Bu muhacir diyarda bulamadım bir mekan
Emanet bir kafeste bu cihanda garibim