İlhami Bulut Şiirleri - Şair İlhami Bulut

hep bir ağızdan çiçeğe durdu bademler
tam bu minval üzere/
seni böyle çok bekleyen var
ilk cemreyi al da gel
-diyar diyar giden yar-

Söyle sana Fırat’ım kim su diye bakandır.
Gel de coş damarımda sana engel mi vardır!
Sen Murat’ın almışsın, ben ne güne bakayım;
Olayım damla damla biraz da ben akayım….
1987

Dağıtır bulutları rüzgâr rengi gözlerin
Gel çık omuzlarıma bir salkım yağmur kopar
Hicran aynalarında pas tutmuş resimlerin
Her sevda bir cereme/yarasa hep ters konar
Dağıtır bulutları rüzgâr rengi gözlerin,

Gördüm bu manzarayı müzesinde dünyanın,
Mavi ve kahverengi aynı tonda işlenmiş.
Şimdi buldum aslını özlediğim hülyanın;
İstanbul’u Marmara öpmek için yeltenmiş.

Ne şahane tablosu yetmiş milyon insanın,

Ya bir mahur şarkı, ya bir ezgiyle
Dökülür tellere dalar giderim
Felek intikamı, alır benimle,
Yaş olur gözlerden akar giderim.

Ters dönen fincanın kara telvesi

…bu sabahta yürüdüm,-sen uyurken gülüm
Felek külüngüyle açılmış kara yoldan
Akşam olmadan/
Sana-yavrularım-bacım ve anama ekmek için////
Kahpe bir ağırlık çöktü soluğuma
Sana öpücük için ayırdığım son nefesim

Çocuk fakat bir ufak adam oğlum
Ufak ama benim şan doruğum.
Yürüyüşünle şimdi tıpış tıpış
Sende başladı benim çocukluğum.

Girdabına gel-gittir düşeceğin,

az şey mi anlatıyor sanırsın
daldan düşen bir yaprağın zevali
bakma sen adının bahar olduğuna
yazdan kalma haşir neşirdir eylüller
**
zor duyulur toprağın dile gelen sükutu

birazcık şairlik olsaydı bende
bir şiir doldururdum bir tek mısraya
durak yapardım üç harfli tek hecede
cinaslı bir kafiyede gelirdik bir araya
/
birazcık şairlik olsaydı bende

Gömülmüş gönlüme bir kış boyu seni bekler
Şimdi tek tek seni açacak bütün çiçekler
Goncalar yaprak açtı, ben üşüyen gönlümü
Korkarım kalp ve yaprak birbirine benzeyecekler