İlhami Bulut Şiirleri - Şair İlhami Bulut

Cenneti istersen ayak dibinde
Hem ana hem bacı hem yardır sana
O ne letafet var tatlı dilinde
Yavrum derken nasıl sarar insanı...İlhami Bulut...Elazığ..
*
Yuvanın bekcisi erkeğin eşi

Naz kapıları kapandı
Dışarıda kaldık sanki
Niye böyle harabe olduk
Çatık bir kaş bile yıkar bizi

Garip kalmak için meğer

Semtine uğramam artık
Sen bu aşkın harcı mısın
Çattık ama iyi çattık
Kalbimin belası mısın

İçin için aşkla yanar

Bana bir şiir yap
Redif rengi olsun teni
Mısraların en ücra gölgesinde
Sere serpe göreyim özlediğimi
Usul usul dolanayım mısralara
Duraklı olsun kıtalar arası geçişim

acep bazen insanlara mı kızar bu gökyüzü
gerçi kuşlar da bahar renkli bir bahçe arar
gümüş tüllü perde ardında gördüğümüzü
usulca kapatır buz desenli buğulu aynalar
*
senin kudretli bir bakışınla sevdiceğim

Dağlık Karabağlı maral bir türkü
Aşk mektubu gibi dolanır dilime
Aynı anadan emilen süt gibi
Taze bir hasret olup yayılır göynüme

Bahtına ağlama Azerbaycanlı kız

kartopu gibi olmuş çiçeklerle
kar topu oynuyorum kalbimle
rüya tadındaki gençlik kıyılarımda
kartopu oynuyorum kalbimle

Leyla uyruklu bir sevda

Kınalı türküler söyler biz bize;
Dağ üstüne, dağı koyar giderdik.
Yarım ekmek düşer her birimize;
Acı bir soğana, dolar giderdik.

Ağır bir aydınlık düşerken aya;

elimi yıkadım artık şiirlerden
ve suyunu süzüyorum hasretin

bu ıslak aşkı kurulasın bakışın

Aç koynunu ey sevgili aşkınla sana geleyim,
Neşv ü nema bulup; biraz da ben güleyim.
*
Malül hale geldim, gönül kafesinde dura dura
Hal-i ahvalin sorup; bilvesile de; yüzün göreyim
*