İlhami Bulut Şiirleri - Şair İlhami Bulut

Söyle sana Fırat’ım kim su diye bakandır.
Gel de coş damarımda sana engel mi vardır!
Sen Murat’ın almışsın, ben ne güne bakayım;
Olayım damla damla biraz da ben akayım…

İyi anlarım suyun sesinden

Şiir gönlün, ilim; aklın şiiri
Gençliğin rehberi üniversite
İrfan kuşanıyor Elazığ şehri
Aklın son durağı; üniversite

Niye boş mu sandın ; şu sol yanımı
Sevda yüklemişim, ağzına kadar
Dişime takmışım; tatlı canımı
Kaç kez gidip geldim; Fizan’a kadar
*
Havar yarim havar gurbet havası

Füsun bir bakışla, değişir kalbin yeri
Şafaklarla sözleşip; muhacir olursun
Gölge altına alır, bir anda içindekileri
Güneşten habersizce akşam olursun
*
Gündemin gizlersin gizli çekmecede

Beni duyan yok mu çürük vicdanlar
Ben ateş altında Gazzeli çocuk
Ademoğluyduk hani; biz, insanlar
İnsan değil mi bu ! Gazzeli çocuk

Hastane kapalı serum ne gezer

Vız gelip geçmeli ay ve güneş
gün ardından doğmalı umutlar
bir gülün harcı gönül evidir
saksı gibi olmalı kalbimiz

benimle ekmek olur yeşil başak
benimle iki kanat olur kuşlar
benimle Meryem anne
Yusuf peygamber
benimle derya oldu
bir damla su

inelim gecelerin sırtından
gel güneş giyelim bu gün
zevale uğrayınca çiçekler
eylül’den bir hatıra kalsın
ışıklar turuncudur şimdi
eylül’de güneş giyer aşıklar

Rüzgarlarla anlaşmışım
Esiyorum mavi mavi
Irmaklardan alışmışım
Akıyorum mavi mavi

Kalbim kuraklaştı şehla bakışlım
Karış bulutlara, gel usul usul
Çık aşk duasına şiir nakışlım
Erit bu karları, gel usul usul

Gökyüzüne baksan yağmur sevişir