İlhami Bulut Şiirleri - Şair İlhami Bulut

Burkaçlı bir rüzgârın elinde
Tel tel olurken saçların
Bir bakışa yakalanıp
Yerine geçtim rüzgârların

Kuşlar kalbimden göçüp gitti

Aşkın damarı bende, nabzımda atıyorsun
Lakin gittin gideli, gülmeye hasret kaldım
Her gece bir efkârı sineme sarıyorsun
Gül yüzün görmeyeli, gülmeye hasret kaldım

Seninle gitti şevkim, artık huzur ne gezer

Bir gül için bin diken
Yarası var sinemde
Derler ki bu yaralar
Eksik olmaz sevende

Ayrılık dedikleri

güneş düşmanları
bir mum ışığını paylaştık
kendi efkarımız kendi türkülerimizle
kibrit çakacak mecal yok şimdi
ezanlar mahsur kaldı
yıkık minarelerimizde

Hayalime dolandı kıvrım kıvrım alevler
Yalım yalım yangınlardan aldım seni
İçeride kaldı koca mücevherat terkisi
Anka gibi yana yana
Dirildim yeniden
Zor kurtardım öz canımı

RİNT BİR ŞAİR: İLHAMİ BULUT
Bu gün size, bu gazetede en az bir yazılı eseri bulunan ve Elazığlı olan yazar ve şairleri “Elazığ Kalemleri” başlığı ile yazan şair İlhami Bulut’u anlatmaya çalışacağım.
“Her edebiyatçı biraz şair, her şair de biraz rinttir” diyor işin erbabı. Yani şiirle meşgul olan her şair kendisini adeta şiirin içinde kaybolmuş (şiir olmuş) bulur.
Aslında bu şiirde kayboluş da biraz mistisizm değil midir? Mistisizm yalnız dini alanlar için kullanılmaz. Ruhun yöneldiği, zevkle uğraş verip temaşa ettiği her uğraşı esasen mistisizm değil midir?
Yazanla yazılan arasındaki bu enteraktif ilişkiyi edebiyatın, belki şiirin dışında pek bulamayız. İlhami Bulut belki de bu cümleyi ispat sadedinde; “Bu aşkla / yanarken diri diri / Ölümü öldürmeden / Bir çuvala giremeyiz bu aşkla.” diyor.
Önce biraz şairimizin hayat hikayesine (şimdi buna öz geçmiş diyorlar) bakalım: İlhami Bulut 1956 yılında Elazığ/ Pelte köyünde dünyaya gelir. Elazığ Orta Okulunu ve Ticaret Lisesini bitirdikten sonra 1977 yılında askere gider. Askerlik dönüşü 1979 yılında Elazığ Adliyesinde Zabit Kâtibi olur. Aynı yıl evlenir. Bu arada 1987 Fırat Üniversitesi Edebiyat Fakültesine kayıt yaptırır ama hem memuriyet hem de öğrencilik bir arada yürümez diyerek okulu bırakır. Kısa sürede terfi ederek 1991 yılında İcra Müdürü olur. Erzurum/Narman’da, Kayseri/Sarız’da, Malatya/Yeşilyurt’ta ve Elazığ’da icra müdürlüklerinde bulunur. 2012 yılında İstanbul/ Çağlayan adliyesine icra müdürü olarak tayin edilir. 2013 yılının Haziran ayında emekli olur.

Her ne zaman duysam bir bülbül sesi;
Bir HARPUT ezgisi dinler gibiyim.
Hicran faslındaki gül meselesi,
Mazimden derlenmiş diyebilirim.

Karıştı mazimiz çeşm-i giryana,

Gönlümüz oldu kelebek
İsmin tenin gibi İPEK
Bebek demek cennet demek
Hoş geldin güzel bebeğim
*
Şaduman oldu gönüller

Kalbin tozunu silen bir bakış
Altında kalınca sessizce
Ruhunda demlenirken haykırış
Yağmur önünde kalırsın öylece

Morarmış hayal kanatlarınla

Bulutlarla buluştum sakilere minnet yok;
Söz takati yetmez ki bu sırrı anlatmaya,
Ahd ü peyman eyledik aşktan özge ziynet yok;
Ne gelin ne de damat gerekmez bu sevdaya.

Bir hüdhüd çığlığıdır, dudağımı kanatır