Karanlıkları sevmadim,
Sevmekte istemedim.
Nereye baksam siyah,
Nereye baksam hüzün,
Ruhum geceyi böler,
Gözlerim kör karanlıkları.
Arkamda gölgelerini bırakmasaydın.
Ben seni çabuk unuturdum gülüm,
Ruhumda meltemini bırakmasaydın.
Ben yeni sevdalar da bulurdum gülüm,
Gönlümde, sızı yaralarını bırakmasaydın.
Gözlerimden yaşlarımı da silerdim gülüm,
Yerlerde olanı gök,
Göklerde olanı,
Yer unutturur.
Toprakta olanı sel,
Selde olanı,
Tedbir unutturur.
Kalp ayazlarımın ısıtanı,
Hayatıma nefes olan yar,
Farzet mecalim kalmadı,
Üryan olup sana gelişimde,
Bana gösterdiğin sevgini,
Üryan olup gidişimde de,
Hayatın kesafeti gözlerimi kör ederken,
Eğildim, yar seni bir çiçekte kokladım.
Varılmaz yollara yolcu olmadı gönlüm,
Topraktan gelendin toprağa gömdüm.
Bir yavru ceylanı öldüren zalim avcılar,
Pozivitizm diye diye nice taze canları alıyor.
Kaderci anlayışa karşı bu tesadüftür diyor,
Tesadüf budur ya olana da akıl sır ermiyor.
Allaha eş koşmakla aşılmaz karanlıklar,
Ölüme kurulmaz saat
Kaldıramaz zemberek
Zaman dedikleri şey mi?
Sayıların kemmiyeti!
Hangimiz aynı yaşta!
Topladım ve çıkardım,
Kırılan bir kalptir zaman,
Onarması imkansız.
Ne pas tutar, ne de durur.
Bilmem ölümsüz müdür zaman?
Derdini anlatabilmek için bir an,
Ben kasımda zamansız açan bir papatyayım.
Bundandır, yüreğimin böyle kırılgan oluşu,
Bundandır, beni zamansız sevenlere sitemim.
Ben, kasımpatılar arasında bir papatyayım.
Hiç sormazlar bana, neden bu üşümelerin?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!