Sormayın bana ne dünümü, ne bugünümü!
Çözdüm ben çözülmez denen bir kördüğümü
Sevdim benimle olanı, unuttum gördüğümü!
İster beni bağban, ister bahçede bir gül biliverin,
Güpegündüz gördüğünüz rüyayı hayra yoruverin,
Bir dur noktası olmalı ki İnsanın,
Ondan güzel şeyler Aleme yayılsın.
Düşündüm de
Düşlemek bile güzeldi
Seni düşlerimde
İnan benziyordun
Bana gülüşlerinle.
Bana ne olursa olsun
Yeter ki, sana bir şey olmasın
Gönlüm imanla yansın
Vatana düşman eli uzanmasın
Leyla dedikçe Mecnun,
Çok sert esti rüzgarlar,
Aşk ateşi kor oldu sönmedi!
Aşık olanlarınız iyi bilir,
Sevenin elleri çözülse de,
Bize kuşlardan, güneşten bahsetme
Bizim olduğumuz yerde sonbaharlar vardır
Gülşenler şen değildir, güller kapalıdır.
Bırak gözlerimize mum tutup durmayı
İnsan kimi zaman ateşten, kimi zaman nurdandır
Uğramaz olmuş acılar dostun sofrasına,
Dost unutuldum zannıyla mutsuz olmuş
Üzülünce dost Allah'ı bir başka anarmış,
Dost acıyı seviyor sananlar yanılıp durmuş.
Benim bir dostum var!
Yalnız, bir tek O anlar.
O'na dışımı gösteririm,
İçimde olup biteni bakar.
Benim bir dostum var!
Örsün üzerine gelmeyen demir,
Demirci tarafından dövülmez!
Ya sen gelirsin, ya da getirilirsin!
Bir akşam yemeği için,
Bir maaş ödeyenler mi?
Bulduğu kuru ekmekle,
Çorba kaşıklayanlar mı?
Yaşadığı şu dünyadan,
Doymadan, kalkacaklar?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!