Gün, Pazar ertesi, Pazartesi,
Yeni başlayan haftanın başı.
Aylardan Ekim’in tam ortası,
Havalar, mevsiminin farikası.
Yeni duygulardan tadacaklar,
Yapraklar, soğuk gün ardı, arkası.
Seni ezen bu düzensizliğin dişlisi sensin
Dişini bileme de, düzen senide ezmesin!
Sen milyarlarca dişliden sadece birisin,
Nefsine söz geçir de artık kimse ezilmesin!
Her an, başka bir anın varlığında eritilir.
Yok olmak, aslında varlığın ta kendisidir.
Her geçen gün, başka bir günle bitirilir,
Ölmek, tenlerimiz içindir, Ruhlar ebedidir.
Edeple söylenebilir her söz
Edeple görebilir her iki göz
Edeple duyabilir iki çift kulak
Edeple dokunabilir bir çift el
Edeple tadabilir lokmayı dil
Edeple koklayabilir burun
Usul usul söyle sözlerini
Zorlama göğüs kafesini
Gönüle dokunsun Efendim.
Girmesin nefsim günahına
Yere çevir güzel gözlerini
Seviyorum Efendim sizi
Toprağın suyu sevdiği gibi
Yokluğunuzda hasretiniz
Ciğerlerimi yakıyor efendim
Seviyorum Efendim sizi
Ben, baharlarımı güneşsiz,
Seni gülüşsüz düşünmedim hiç!
Ben, elimdeki gülü dikensiz,
Seni gönülsüz sevmedim ki hiç!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!