Kimler sevdikleri yanmasın diye,
Düşünmeden canı ateşe atar?
Bir başka yavrusu da varsa,
Anneler üzülür, ağıtlar yakar!
Yatıp, iyi uyuyabilmek için,
İçime çeksem, ciğerlerime,
Gezdirsem, cebe zararsın.
Seni çok sevdiğimden değil,
Vazgeçerim, geçmesine de,
Ceza olarak, kilo yazarsın.
Ben diyorken, bana beni unutturanım kim?
Aklımı oradan oraya yel gibi savuranım kim?
Sert rüzgarları, benim için dindirenim kim?
Gözlerim, varlık Aleminde temaşadayken,
Gönlümü Aşk'ının ateşine düşürenim kim?
Merhamet etmeyi, gözyaşlarımı dökmeyi,
Leyla kim, Mecnun kim ?
Ortalığı boş görüp de alış/verişte,
Kurt ile gezen Çoban kim ?
Oyun yapanın oyununu bozan kim?
Leyla kim, Mecnun kim ?
Ortalığı boş görüp de alış/verişte,
Kurt ile gezen Çoban kim ?
Oyun yapanın oyununu bozan kim?
Bu can, daha kaç mübarek Cuma'yı yaşarken görecek?
Zamanı tükenirken, neyi, kimi neden, niçin bekleyecek?
Hiç bir şeye sahip olmadan, gerçek sahibi nasıl bilecek?
Kim bilir, belki de bir perşembe akşamı vedasını edecek!
Gönül evini temiz tut
Misafir gelecekmiş gibi
Han sahibi gibi değil,
Bir kiracı gibi yaşa,
Her an yola çıkacak gibi!
Şimdi kiraz mevsimidir
Kırmızısı, sarısı, beyazı
Sevmiyorum diyenlerin,
Kulaklarına küpe diye takılsın!
Şimdi kiraz mevsimidir
Çocukken oyuncaklarımı elime alır almaz bozulur,
Babam, anneme bu çocuk yine neyi paraladı derdi.
Bu yüzdendir benim ürkek ve de çekingen oluşum.
Nedense, kazalar benim peşimi bir türlü bırakmaz.
Sandalyede öylece otursam sandalyenin ayağı kırılır.
Anahtarı çevirsem, kapıda kalır, ellerimden kurtulur.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!