Elbiselerini çıkarmış,
Aşk’ına koşmuşsun.
İyi haberlerini, aldık.
Kül olmuşsun, ama,
Yanmamışsın pervane.
Bizler kalanı bekleriz,
Sen yak ablacım ışığını,
Emektar gaz lambasının.
Aşk'ın ışığı etrafında toplayalım,
Bu yüzyılın çocuklarını!
Bizler, inanarak dinleriz,
Tap taze bir canı da,
Yorgun bir yüreği de
Kıpkırmızı kan besler.
Diri yürekler, hızlıca,
Yorgunlar yavaş atar.
Kalbin güvercinler gibi,
Sevmeyi bilmeyende de ateş var,
Yaş olan odunları, yanan ateşe atar!
Sevmeyi bilmeyeni de, ateşi yakar!
Görmek isteyen, kendini ateşe katar!
Aşk diyorlar yalandır,
Yalansa, neden yakıyor?
Kor kalıyor yüreklerde?
Aşk diyorlar mutluluktur
Mutluluksa, neden gidiyor?
Ansızın, çekip gidiyorsun
Gönlündekini silip, atıyorsun
Gözyaşlarıyla bırakıyorsun,
Yanına kar mı kalır sanıyorsun!
Seveninin kalbimi çalıyorsun
Sarhoşsan, hercai bir güzelin derdi ile,
Güldürürsün kendini halin ile el aleme.
Sarhoşsan, gönlüne Aşk düşüren Laleye,
Susarsın, söz söyleyemezsin el aleme.
Şu Alemde ne var ki, Aşktan başka!
Aşkla bakabilseydik gözlerdeki yaşa,
Merhamet hasıl olurdu, yürekli başta
Dur derdik, içimizdeki, dışımızdaki savaşlara.
Her nefes alışın sonu var hatırlasana!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!