Taşlara vurdular, insanların başlarını!
Taşlar, artık eski o bildik taşlar değildi!
Başı yarıldı insanların inatları değişmedi!
Beni çok üzdün sen,
Yazıyordu mektubunda.
Tekrar tekrar okudum,
Hiçbir şey anlamadım.
Seni çok seviyordum,
Kimse mücevherini göstermez
Gösteren kıymet nedir bilmez
Gönlümün inci tanesi benimdir
O sevildiği için hiç terk etmez.
Ne Yunus gibi Gördük
Ne Mevlana gibi Bildik
Varlık aleminde herkes,
Yükseklere yol almak için,
Eğerli atlara binerken,
Biz hep inenleri seyrettik.
Bazıları tesadüftür diyorlar
Bu mükemmel Yaradılışa
Hayran hayran bakıyorlar
Yaradılışı inkar eden bir yaklaşımla
Seninle ayrılalım deme,
Gönlüm geçmez varından.
Bırakıp da beni gidersen,
Sensiz ölürüm acımdan.
Gözlerinden akan yaşın,
Avcısından habersiz bir ceylan idim
Benimde üzerime titreyen anam vardı
Nasıl kıydı Allah'ın sürme çektiği cane?
İnsafsız Avcı, güzel göze hiç bakmadı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!