Esiriyiz bir eserin
Eserin kalbi taş
Özgürüm diyor,
Esaretin kendisiyle
Dost ve arkadaş!
Farklı olan hiç eşit olur mu?
Bir kilo pamuk mu,
Bir kilo demir mi ağırdır,
Başa düştüğü zaman?
Sonbahar rüzgarları, düşürürmüş ağaçların yapraklarını
Düştüm, kendimde değilim, bilmiyorum ne yapacağımı
Kalbim, senin olmadığın bu yerde, yalnız, darmadağınık
Ne olur, gel, ara, bul, kalbinden sevgini, eksik bıraktığını
Usulca fısılda kulağıma,
Kimse bilmesin yaralarını.
Senin için dua edebilirim,
Ağlama artık sil gözyaşlarını.
Kaç kötü hastayı iyi etti,
Öyle sermestim ki
Görmüyorum artık
Güllerdeki dikenleri
Ben o eski ben değilim
Herkes deli diyor
Aynada seyrediyorum
Şu akan dereler,
Her dem,
Coşkun akar mı?
Her çıkışın inişi,
Dolunun elbette,
Boşu olur.
Çok insanları, birçok dertlerini dinledim,
Dertleri benim oldu, dertlerime ekledim.
Anlatılan birdi, yüreğimde bin hissettim.
Derdime dert demeyi kendime yediremedim.
Geceleri yatıp gündüzleri uyanıyordum!
Geceleri çalandım senden,
Gözlerin kapalıydı farkında değil!
Öyle bir yer aldım ki kalbinde,
Ben sendeydim, sen bende!
Çık git deseydin nefesimden,
Beyaz süte La kılıcıyla yazılandın,
İnsan, nefret ettikçe küçülür,
Sevdikçe okyanus yürekli olur.
Yatağında kıvrılan nehir gibi,
Göle akmak da bizim elimizde
Okyanus kadar geniş olup,
Her zerreye kucak açmak da.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!